Evlenmeden önce taraflar birbirlerini tanışma sürecinde çok açık vermek istemezler. Bu durum her iki taraf için de geçerli bir gerçektir. Güçlü ve sağlıklı bir ilişki kurulurken bir sürü hatalar yapılır. Eşler birbirlerinin psikolojik ihtiyaçlarını, hayat felsefelerini anlamaya ve anlamlandırmaya çalışır. Bazen verecek olduğumuz tepkiler zamansız, yersiz ve niteliksiz olabilir. Bilinçli veya bilinçsiz olarak karşımızdaki kişiyi psikolojik olarak yıpratmış oluruz.  Kızarak, tenkit ederek, özgürce kendini ifade etmesini engelleyerek bize tepkisini göstermesine izin vermeyerek karşımızdakinin ruhunda yaralar oluştururuz. Çoğu zaman da karşımızdakini bir robot yerine koyarak; karşılanmamış ihtiyaçlarımızı eşimizden bekleriz. İşin temeline doğru inildiğinde ise ben merkezci bir yapıda olunması “biz” yerine “ben-sen” kullanımları sorunun büyümesine neden olur. İletişimde de ben merkezci yaklaşımda davrananlar sorunları daha yoğun şekilde yaşarlar. Eşlerin arasında beklentileri, fiziksel, ruhsal ve duygusal ihtiyaçları konuşulduğunda ortak bir kararda buluşulmaya çalışılmalıdır.

 

YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ