T - U - Ü Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları Haberi | HaberSinerji.Com - Güncel Haberler

İsim	Anlamı	Kökeni
Taberi	Büyük İslAm tarihçilerinden biri.	Arapça
Tacal	Üstün ol, baş ol.	Türkçe
Tacaver	Padişah, hükümdar.	Farsça
Taceddin	Dinin tacı. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.	Arapça
Tacettin	Taca ait	Arapça
Taci	Taçla ilgili.	Arapça
Tacik	İran ve Türkistan'da yaşayan İran asıllı, Farsça konuşan halktan olan kimse.	Farsça
Tacim	Noktalama, noktalatma.	Arapça
Tacir	Ticareti meslek edinmiş olan,	Arapça
Taçkın	Gurur.	Türkçe
Tafra	1. Yukarıya sıçrama, atlama. 2. Yukarıdan atıp tutma, gururlu davranış. 3. İlmiyyede	Arapça
Taftin	Akıl erdirme, anlama, tefhim.	Arapça
Tağalap	Dağ alp. Dağ gibi güçlü, gösterişli, heybetli yiğit.	Türkçe
Tağar	Kapı, çanak, çömlek.	Türkçe
Tağman	Dağ gibi iriyarı, gösterişli.	Türkçe
Taha	Kur'an-ı Kerim'in 20. suresi. Hz. Ömer'e müslüman olmadan önce okunan ilk sure. Hz. Ö	Arapça
Tahir	1. Temiz, pak. 2. Türk musikisinde basit bir makam. 3. Her türlü günah ve ayıptan arı	Arapça
Tahrim	1. Haram kılma, kılınma. 2. Kur'an-ı Kerim'in 66. sûresi.	Arapça
Tahsin	Güzel bulma, beğenme. Aferin deme alkışlama.	Arapça
Tahsir	Hasret bırakma, bırakılma. Hasret etme, edilme.	Arapça
Tahur	Pek temiz, temizleyici.	Arapça
Tahzir	Yeşil renk verme.	Arapça
Taib	Tevbe eden. Günahlarından dolayı pişmanlık duyup Allah'tan af dileyen, müslüman.Türk	Arapça
Taif	Tavaf eden. Dönen, dolaşan.	Arapça
Tail	Fayda, yarar.	Arapça
Tair	Uçan, uçucu.	Arapça
Takat	Güç, kuvvet.	Arapça
Takdir	1. Beğenme, değer verme. 2. Allah'ın isteği, Allah'ın yazdığı. İnsan için tesbit edil	Arapça
Taki	Günahtan haramdan kaçınan, dinine bağlı.	Arapça
Takiyyuddin	Dinde muttaki, Allah'tan hakkıyla korkan kişi.	Arapça
Takrin	Beraber bulundurma, yaklaştırma.	Arapça
Talac	1. Ses, seda, çığlık. 2. Meşale. 3. Kavga.	Farsça
Talaş	1. Yelin kaldırdığı toz. Fırtına, kasırga. 2. Can sıkıntısı. 3. Köşe. 4. Oğuzların 24	Türkçe
Talay	1. Deniz, büyük nehir, taloy. 2. Çok fazla.	Türkçe
Talayer	Deniz eri, denizci.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Talayhan	– Denizlerin hakanı, hükümdarı.	Türkçe
Talaykan	Denizci kanı taşıyan.	Türkçe
Talaykut	Kutsal deniz.	Türkçe
Talayman	– Deniz adamı, denizci.	Türkçe
Talaz	Kasırga, fırtına.	Türkçe
Talha	1. Zamk ağacı. 2. Talha b. Ubeydullah. İslam dinini kabul eden ilk 10 kişiden biri, c	Arapça
Talib	1. Talep eden arayan, isteyen; istekli. 2. Alıcı müşteri. 3. Medrese talebesi, talebe	Arapça
Talih	Şans, talih, kader.	Arapça
Talik	1. Güleryüzlü. 2. Düzgün söz söyleyen.	Arapça
Talip	İstekli, isteyen, talep eden	Türkçe
Talut	Bakara suresinde İsrailoğulları hükümdarlığına Allah tarafından tayin edilen ve az bi	İbranice
Taluy	Deniz, okyanus, talay.	Türkçe
Tamer	Nitelikli, saygın kişi.	Türkçe
Tamerk	Güçlü, kuvvetli kimse.	Türkçe
Tamerkin	(bkz. Tamerk).	Türkçe
Tamkoç	Koç gibi güçlü.	Türkçe
Tamkut	Çok mutlu, talihli kimse.	Türkçe
Tanaçan	Sabah alacakaranlık.	Türkçe
Tanak	Garip, tuhaf, şaşırtıcı.	Türkçe
Tanalp	Aydın, bilge yiğit.	Türkçe
Tanaltan	Tan altan.	Türkçe
Tanaltay	Tan altay.	Türkçe
Tanaydın	Aydınlık şafak.	Türkçe
Tanbay	Tan bay.	Türkçe
Tanbek	Aydın bey.	Türkçe
Tanberk	1. Şafak çizgisi. 2. Parlayan şimşek..	Türkçe
Tanbey	Şafak gibi aydınlık kimse.	Türkçe
Tanbolat	Tan renginde çelik.	Türkçe
Tancan	Önü aydınlık kimse.	Türkçe
Tandoğan	Ağaran şafak.	Türkçe
Tandoğdu	Tan vakti doğan kimseye verilen isim.	Türkçe
Tandoruk	Dorukların ilk ışıklarla aydınlanması.	Türkçe
Taner	(bkz. Tan).	Türkçe
Tanfer	Tan vaktinin yan aydınlığı.	Türkçe-Farsça
Tangün	Şafakla başlayan aydınlık gün.	Türkçe
Tanın	Herkesçe adın duyulsun, ünlen.	Türkçe
Tanır	Anımsar, bilir. Bilip ayıran, seçen.	Türkçe
Tanırcan	Cana yakın. Çabuk tanışıp yaklaşan.	Türkçe
Tanırer	(bkz. Tanır-can).	Türkçe
Tanju	Türk hükümdarlarına Çinliler tarafından verilen unvan.	Türkçe
Tankan	Şafak gibi aydınlık, temiz soydan gelen.	Türkçe
Tankoç	Tan koç.	Türkçe
Tankut	Kutlu, uğurlu sabah.	Türkçe
Tanören	Şafakta çalışan.	Türkçe
Tanpınar	Tan pınar.	Türkçe
Tansan	Tan gibi aydınlık, temiz adı olan. .	Türkçe
Tanser	Güne başlama.	Arapça
Tansık	1. İnsanın aklnının alamayacağı, şaşırtıcı, olağanüstü olayı mucize. 2. Özlem, hasret	Türkçe
Tansoy	Şafak gibi aydınlık soyu olan.	Türkçe
Tanuğur	Uğurlu, mübarek sabah vakti.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Tanver	Şafak gibi ışık saç, aydınlat.	Türkçe
Tanyol	Şafak yolu, aydınlık yol.	Türkçe
Tanyolaç	Aydınlığa götüren, yol açan.	Türkçe
Tapgaç	Ünlü. Aziz.	Türkçe
Tapık	1. Saygı, hürmet. 2. İkram, hizmet.	Türkçe
Taran	1. Geniş alan. 2. İn. 3. Kuş ya da balık kümeleri.	Türkçe
Tarancı	Rençper, çiftçi.	Türkçe
Tarhan	1. Oğuzlarda demirci ve zanaatçı ustaları. 2. Esnaf temsilcileri. 3. Büyük toprak sah	Türkçe
Tarık	Sabah yıldızı, zühre, venüs, yol. Kur’an-ı Kerim’in 86.Suresi’nin a	Arapça
Tarımer	Tarımla uğraşan kimse.	Türkçe
Tarkan	1. İslam'dan önce Türklerin kullandığı, vekil, vezir, bey gibi unvan. 2. Ayrıcalıklı,	Türkçe
Taşboğa	Taş gibi sert, boğa gibi güçlü kimse.	Türkçe
Taşcan	Taş gibi sağlam kimse.	Türkçe
Taşdemir	Taş ve demir gibi güçlü, sağlıklı.	Türkçe
Taşel	Sağlam güçlü el.	Türkçe
Taşer	Sağlam güçlü kimse.	Türkçe
Taşkan	Sağlam, güçlü soydan gelen.	Türkçe
Taşkın	1. Taşmış halde bulunan. Coşkun. Aşırı. 2. Akarsuların yatağa sığmayacak miktarda su	Türkçe
Taşkıner	Coşkulu, coşkun kimse.	Türkçe
Taştekin	Emin, dayanılır, sağlam kişi.	Türkçe
Tavgaç	Çekicilik, cazibe.	Türkçe
Tavil	1. Uzun. Çok süren. 2. Aruzda bir ölçek.	Arapça
Tayanç	Sırdaş	Bilinmiyor
Taybars	Pars gibi güçlü tay (çocuk).	Türkçe
Taycan	Genç ve güçlü kimse.	Türkçe
Tayfun	Büyük okyanus ve Çin Denizi'nde görülen şiddetli fırtına.	Türkçe
Tayfur	1. Küçük bir kuş türü. 2. Tayfuriye tarikatını kuran Beyazıd Bestami Ebu Zeyd Tayfur'	Arapça
Taygar	Uçan uçucu. Gaza dönüşen.	Arapça
Taygun	Çocuk, torun.	Türkçe
Tayguner	Erkek torun	Türkçe
Tayı	Bir işi kendi isteğiyle yapan.	Arapça
Taykara	Esmer, ka-rayağız çocuk.	Türkçe
Taykoç	Tay koç.	Türkçe
Taykurt	Tay kurt.	Türkçe
Taykut	Kutlu uğurlu çocuk.	Türkçe
Taylak	1. Yeni doğmuş at yavrusu. Biniye gelmiş iki yaşında at yavrusu. Deve yavrusu. 2. Yar	Türkçe
Tayman	Genç, taze, toy kimse.	Türkçe
Taymaz	Düşmeyen, kaymayan, dengeli kimse.	Türkçe
Tayuk	İnce, kibar genç.	Türkçe
Tayyar	Uçan, uçucu	Bilinmiyor
Tayyib	1. İyi, hoş, güzel ala. 2. Helal, çok temiz. Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kull	Arapça
Tayyip	İyi, hoş, çok temiz	Arapça
Tazim	Ululama, büyük sayma. Saygı gösterme, ikram etme.	Arapça
Teali	Yükselme, ululanma.	Arapça
Tebar	Soy.	Farsça
Teber	Küçük balta. Dervişlerin kullandıkları uzun saplı küçük balta. Meşin kesmek için kull	Farsça
Teberhun	Kızıl söğüt, tarhun.	Farsça
Tecelli	1. Görünme, belirme. 2. Kader, talih. 3. Allah'ın lütfuna erişme.	Arapça
Tecik	Tutumlu, idareli tasarruflu.	Türkçe
Tecimen	Ticaret adamı, tüccar. 2. Tutumlu, idareli.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Tecimer	Tüccar.	Türkçe
Tecmil	Süs, tezyin.	Arapça
Tefhim	Anlatma, bildirme.	Arapça
Tehemten	İri yan, boylu boslu yiğit. Eski İran kahramanı Zaloğlu Rüstem'in lakabı.	Farsça
Tekalp	Eşsiz, benzersiz yiğit.	Türkçe
Tekay	Eşsiz ay.	Türkçe
Tekcan	Çok değerli, eşsiz kimse.	Türkçe
Tekdoğan	Eşsiz, benzersiz doğmuş olan.	Türkçe
Tekecan	1. Mert, sözünde duran. Özü sağlam kimse. 2. Çayırlarda biten bir bitki.	Türkçe
Tekin	1. Boş, ıssız. 2. Sakin, rahat, uslu. İçinde kötülük bulunmayan. 3. Tek, eşsiz. 4. Uy	Türkçe
Tekinalp	Tek ve eşsiz yiğit.	Türkçe
Tekinay	Biricik ve hayırlı ay.	Türkçe
Tekindağ	– Uğurlu dağ.	Türkçe
Tekinel	Hayırlı el.	Türkçe
Tekiner	Tek, eşsiz ve hayırlı kimse.	Türkçe
Tekinsoy	İyi soydan gelen kimse.	Türkçe
Tekmil	Kemale erdirme. Bitirme, bitirilme, tamamlanma, tamamlama. Tam, eksiksizce, bütün, he	Arapça
Tekrim	Ululama, saygı gösterme.	Arapça
Teksoy	Eşsiz bir soydan gelen.	Türkçe
Temcit	1. Ululama, ağırlama. 2. Sabah ezanından sonra okunan, Allah'ın ululuğunu anlatan dua	Arapça
Temdih	Çok övme.	Arapça
Temel	1. Yapılardan toprak içinde kalan ve yapıya dayanak teşkil eden duvar ve taban kısıml	Yunanca
Temim	1. Nazar boncuğu, nazarlık. 2. Beşinci Fatımî halifesi el-Aziz'in kardeşinin adı.	Arapça
Temircan	Demir gibi sağlam kimse.	Türkçe
Temirhan	Demir gibi sağlam güçlü hükümdar. Timur han.	Türkçe
Temirkut	Demir gibi güçlü ve uğurlu.	Türkçe
Temizalp	1. İyi ahlaklı kimse. 2. Temiz yapılı ve yiğit.	Türkçe
Temizcan	İçi temiz olan kimse.	Türkçe
Temizel	Dürüst kimse.	Türkçe
Temizer	Dürüst kimse.	Türkçe
Temizhan	İyi vasıflı lider.	Türkçe
Temizkal	Her zaman doğru ve dürüst kal.	Türkçe
Temizkan	Temiz soydan gelen.	Türkçe
Temizöz	Özü temiz, dürüst olan.	Türkçe
Temizsan	Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.	Türkçe
Temizsoy	Temiz ve dürüst soydan gelen.	Türkçe
Temren	Ok, kargı gibi delici silahların ucundaki sivri demir.	Türkçe
Temür	Demir.	Türkçe
Tendubay	Yiğit, cesur erkek.	Türkçe
Tengiz	Deniz.	Türkçe
Tengizalp	Denizci yiğit.	Türkçe
Tenşit	Şenlendirme, keyiflendirme.	Arapça
Tenvir	Aydınlatma, ışıklandırma.	Arapça
Tenzil	İndirme, aşağı düşürme. Azar azar indirme (Kur'an'ın).	Arapça
Teoman	Hun imparatoru Mete'nin babası.	Türkçe
Terakki	İlerleme, yükselme, gelişme.	Arapça
Terlan	San renkli, büyük pençeli, kartala benzeyen bir kuş.	Türkçe
Teşci	Yüreklendirme.	Arapça
Tesmi	İşittirme, işittirilme, duyurma.	Arapça
Tesmin	1. Sekizleme, sekize çıkarma. 2. Paha biçme, biçtirme.	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Teşne	Susamış. Çok istekli.	Farsça
Tetiker	Uyanık, çevik, becerikli kimse.	Türkçe
Tevekkül	Her şeyi Allah'a bırakarak, yargıya boyun eğme.	Arapça
Tevfik	1. Uydurma, uygun düşürme. 2. Başarıya ulaştırma. 3. Allah'ın yardımına kavuşma.	Arapça
Tevhid	1. Birkaç şeyi bir araya getirme. 2. Allah'ın birliğine inanma. Türk dil kuralına gör	Arapça
Tevhiddin	Dinin birliği, birleştiriciliği. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.	Arapça
Tevhit	1. Allah’ın birliğine inanma, bir sayma, bir olarak bakma. 2. İsim, eskimiş	Arapça
Tevil	Durum, biçim. Süs.	Arapça
Teymin	"Uğurlu olsun" demek.	Arapça
Teymullah	Allah'a hizmet eden, itaat eden.	Arapça
Tezal	Çabuk ol.	Türkçe
Tezalp	Çabuk, hızlı yiğit.	Türkçe
Tezer	Çabuk hızlı, çevik kimse.	Türkçe
Tezeren	Çabuk ulaşan, erişen.	Türkçe
Tezkan	Kanı kaynayan, heyecanlı kimse.	Türkçe
Tezveren	Duyarlı, reaksiyoner.	Türkçe
Tibet	Çin'in batısında bağımsız bir bölge.	Türkçe
Tigin	(bkz. Tekin).	Türkçe
Tilal	Tepeler.	Arapça
Tilmaç	Dilmaç, çevirmen.	Türkçe
Timuçin	1. Moğol imparatorluğunun kurucusu Cengiz'in asıl adı. 2. Katı, sağlam demir.	Türkçe
Timur	1. Demir. 2. TürkMoğol imparatoru.	Türkçe
Timurcan	Demir gibi sağlam ve güçlü.	Türkçe
Timurhan	(bkz. Timur).	Türkçe
Timurkan	Demir gibi güçlü soydan gelen.	Türkçe
Timuröz	Özü demir gibi güçlü ve sağlam olan.	Türkçe
Timurtaş	1. Demir ve taş gibi güçlü ve sert olan. 2. Mardin Artuklular'ın 2. Emiri.	Türkçe
Tınal	Soluk al, yaşamını sürdür.	Türkçe
Tınaz	Ot ya da saman yığını.	Türkçe
Tiner	Sağlam, güçlü, canlı kimse.	Türkçe
Tinkut	Özü uğurlu, kutlu, şanslı kimse.	Türkçe
Toğan	Doğan, şahin.	Türkçe
Tokal	Erişkin, olgun.	Türkçe
Tokalan	Olgunlaşmış, erginleşmiş.	Türkçe
Tokalp	1. Doymuş aç olmayan kimse. 2. Kalın ve gür sese sahip. 3. Kibirli.	Türkçe
Tokcan	Gönlü tok olan. -	Türkçe
Tokdemir	– Sağlam demir.	Türkçe
Tökel	Çok.	Türkçe
Toker	Tok er.	Türkçe
Tokgöz	Aç gözlü olmayan.	Türkçe
Tokhan	Tok han.	Türkçe
Tokkan	Cömert soylu.	Türkçe
Toköz	Cömert ve kerem sahibi.	Türkçe
Toktahan	Yerleşik yaşayan han.	Türkçe
Toktamış	Bir yere yerleşmiş, oturmuş (kimse). Dinmiş, sakinleşmiş.	Türkçe
Toktaş	Tok taş.	Türkçe
Toktimur	Tok timur.	Türkçe
Toktuğ	Tok tuğ.	Türkçe
Tokur	Eski Türk erkek adlarından.	Türkçe
Tokuş	Savaş.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Tokuşhan	Savaşçı lider, hakan.	Türkçe
Tokuz	1. Dokuz. 2. Kalın ve sık dokunmuş kumaş.	Türkçe
Tokuzer	Dokuz er. Dayanışmacı, tutkun yiğit.	Türkçe
Tokuztuğ	– Dokuz tuğ.	Türkçe
Tokyay	Tok yay.	Türkçe
Tokyürek	Yürekli, cesur.	Türkçe
Tokyüz	Tok yüz.	Türkçe
Tolga	Demir harp başlığı. Savaşçıların başlarına giydikleri demir başlık. Miğfer.	Türkçe
Tolgahan	Güçlü ve çevreli lider, han.	Türkçe
Tolgan	Dolanma, dolaşma.	Türkçe
Tolgay	Çevre, dolay.	Türkçe
Tolgunay	Dolunay.	Türkçe
Tolun	Dolun, bedir, ayın ondördü.	Türkçe
Tolunbay	Birikimli, kişiliği gelişmiş.	Türkçe
Tomanbay	Çağcıl erkek	Türkçe
Tongal	1. Zengin kimse. 2. Yaşlı erkek.	Türkçe
Tongar	1. Büyük, güçlü. 2. Yaşlı.	Türkçe
Tonguç	1. En büyük çocuk. 2. Bir tür kuş, baykuş.	Türkçe
Topçam	Top çam.	Türkçe
Topdemir	Top demir.	Türkçe
Topel	Top el.	Türkçe
Toper	Top er.	Türkçe
Topuz	1. Bir ucu top gibi olan silah. 2. Kısa boylu kimse. 3. Balyoz.	Türkçe
Tor	1. Toy, deneyimsiz. 2. Ürkek, çekingen, utangaç. 3. Mağrur, gururlu. 4. Fidan. 5. Tok	Türkçe
Toralp	Gururlu, yiğit.	Türkçe
Toraman	Güçlü kuvvetli.	Türkçe
Toran	1. Güçlü, kuvvetli, iri yan kimse. 2. Yiğit, kahraman.	Türkçe
Torcan	Çekingen, utangaç.	Türkçe
Töregün	Geleneksel, geleneğe uygun, gündemde.	Türkçe
Törehan	Görgülü er.	Türkçe
Törel	Töreye uygun olan, töre ile ilgili.	Türkçe
Torgay	Serçe, tarla kuşu.	Türkçe
Torhan	Gururlu hükümdar.	Türkçe
Torkal	Hep utangaç ve çekingen ol.	Türkçe
Torkan	Gururlu ve tok sözlü soydan gelen.	Türkçe
Torlak	1. Güzel, genç, yakışıklı. 2. İyi gelişmiş ağaç fidanı.	Türkçe
Torumtay	Yırtıcı bir kuş türü.	Türkçe
Totuk	Eski Türkler'de askeri vali.	Türkçe
Toyboğa	Genç boğa.	Türkçe
Toycan	Çok genç ve tecrübesiz.	Türkçe
Toydemir	Toy demir.	Türkçe
Toydeniz	Toy deniz.	Türkçe
Toygar	Tarla kuşu, turgay.	Türkçe
Toygun	1. Genç, delikanlı. 2. Çakırdoğan.	Türkçe
Toyka	Büyük, kalın sopa.	Türkçe
Tozan	1. İnce toz tanesi. 2. Tozu çok olan yer. 3. Kar fırtınası.	Türkçe
Tozun	Soylu, asil.	Türkçe
Tufan	1. Hz. Nuh zamanında Allah'ın kötülüğe sapmış insanları cezalandırmak için gönderdiği	Arapça
Tufeyl	Asalak, parazit. Sığıntı. İsim olarak kullanılmaz.	Arapça
Tuğ	Eskiden paşalara verilen at kılından yapılmış sorguç.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Tuğal	Sancaktar. Tuğ taşıyan.	Türkçe
Tuğalp	Milli lider.	Türkçe
Tuğaltan	Tuğ altan.	Türkçe
Tuğaltay	Altay'a özgü, Altay simgesi.	Türkçe
Tugay	İki alaydan oluşan askeri birlik, liva.	Türkçe
Tuğbay	Eskiden tugay komutanlığı yapan albay.	Türkçe
Tuğberk	Göklerin Hakimi	Türkçe
Tuğcan	Tuğ ve Can kelimelerinin birleşiminden oluşmuş bir isimdir.	Türkçe
Tuğcu	At kılından yapılmış tuğlaları taşıyan kimse.	Türkçe
Tuğkan	Tuğ kan.	Türkçe
Tuğkun	İzinsiz yanına varılmayan varlıklı, saygın.	Türkçe
Tuğlu	1. Bayraklı, sancaklı. 2. Şımarık.	Türkçe
Tuğra	Osmanlı padişahlarının imza yerine kullandıkları özel biçimi olan simge. Mühür.	Türkçe
Tuğrab	Topraktan gelen	Arapça
Tuğrahan	Bir ve Tek	Türkçe
Tuğrul	1. Ak doğan, çakırdoğan, yırtıcı kuşlardan bir kuş (Bin kez öldürür, bir tanesini yer	Türkçe
Tuğsan	Tuğ san.	Türkçe
Tuğşat	Allah tarafından tuğ ile ödüllendirilmiş kimse. (Tuğ:Bazı kuşların tepelerinde buluna	Türkçe
Tuğsav	Tuğ sav.	Türkçe
Tuğsavan	Tuğ savan.	Türkçe
Tuğsavaş	Tuğ savaş.	Türkçe
Tuğsel	Tuğ sel.	Türkçe
Tuğser	Baştuğ.	Türkçe
Tuğtaşı	Tuğ taş.	Türkçe
Tuğtekin	1. Biricik, uğurlu tuğ. 2. Büyük Selçuklu'ya bağlı Börüler Hanedanı'nın kurucusu.	Türkçe
Tükel	Tam, bütün, mükemmel.	Türkçe
Tükelalp	– Kusursuz yiğit.	Türkçe
Tülek	1. Kurnaz, açıkgöz, düzenci. 2. Efe. 3. Çok genç, delikanlı. 4. Zengin. 5. Saygın kim	Türkçe
Tulha	Boz renk	Osmanlıca
Tulün	Dolun.	Türkçe
Tümbay	Tüm bay.	Türkçe
Tümcan	Tüm can.	Türkçe
Tümel	Temel.	Türkçe
Tümen	1. On bin. 2. Pek çok. 3. Yığın, küme, sürü.	Türkçe
Tümenbay	Tümen komutanı onbin kişilik grubun lideri.	Türkçe
Tümer	Tam erkek, yiğit.	Türkçe
Tümerdem	Çok erdemli.	Türkçe
Tümerk	Güçlü, kuvvetli.	Türkçe
Tümerkan	Yiğit kandan gelen.	Türkçe
Tümerkin	Olgun.	Türkçe
Tümkan	Kanlı, canlı, sağlıklı.	Türkçe
Tümkurt	Tüm kurt.	Türkçe
Tümkut	Çok talihli, kutlu.	Türkçe
Tunahan	Osmanlı zamanında tuna bölgesinde yaşayan bir hanedandan gelenlere verilen sonad	Türkçe
Tunç	Bakır, çinko, kalay karışımı.	Türkçe
Tuncal	Al renginde tunç.	Türkçe
Tuncalp	Tunç gibi güçlü, kuvvetli yiğit.	Türkçe
Tunçaral	Tunç aral.	Türkçe
Tunçaslan	Tunçaslan.	Türkçe
Tunçbay	Tunç bay.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Tunçbilek	Tunç bilek.	Türkçe
Tunçboğa	Tunç gibi sağlam, boğa kadar güçlü.	Türkçe
Tunçbörü	Tunç gibi sağlam, kurt kadar güçlü.	Türkçe
Tunççağ	Tunç dönemi.	Türkçe
Tunçdağ	Tunçtan oluşan, dağ gibi güçlü.	Türkçe
Tuncel	Tunç gibi güçlü el.	Türkçe
Tuncer	Tunç gibi güçlü kimse.	Türkçe
Tunçhan	Tunç han.	Türkçe
Tunçkan	Güçlü soydan gelen. Tunç kanından.	Türkçe
Tunçkaya	Tunç kaya.	Türkçe
Tunçkılıç	Tunç kılıç.	Türkçe
Tunçkol	Güçlü kuvvetli kimse.	Türkçe
Tunçkurt	Tunç kurt.	Türkçe
Tunçöven	Tunç öven.	Türkçe
Tunçsoy	Kökü güçlü soydan gelen kimse.	Türkçe
Tunçtürk	Sağlam ve güçlü Türk.	Türkçe
Tüner	Tün er.	Türkçe
Tüney	Öğle güneşi alan yer. Güneş battıktan sonraki zaman. Güneşli yer.	Türkçe
Tur	1. Dağ. 2. Delikanlı genç. 3. Gelir, kazanç, verim. 4. Devir, dolaşma.	Arapça
Tura	1. Tuğra. 2. Kalkan, siper. Turahan: Osmanlı komutanlarından.	Türkçe
Turab	Toprağın babası anlamına gelen arapça tamlama hz alinin lakaplarından biridir 2. Hz	Arapça
Türabı	Toprakla ilgili. Topraktan.	Arapça
Turalp	Genç, delikanlı yiğit.	Türkçe
Turan	Eski İranlılara göre Türk ülkesi. Bütün Türkler'in ve Turan kavimlerinin birleşmesiyl	Türkçe
Turatekin	Emin, zararsız ve koruyucu yiğit.	Türkçe
Turay	Tur ay.	Türkçe
Turbay	Tur bay.	Türkçe
Turcan	Genç, delikanlı.	Türkçe
Türegün	Türe gün.	Türkçe
Türehan	Türe han.	Türkçe
Türek	Tepelerin ortasındaki çıkıntı.	Türkçe
Türel	Hukuksal, hukukla ilgili.	Türkçe
Türemen	Yasa adamı, hukukçu.	Türkçe
Turgay	Boz renkli, küçük ötücü, tarlalarda yuva yapan bir tür serçe, torgay.	Türkçe
Turgut	1. Konut, oturulacak yer. 2. Ünlü Türk denizcisi Turgut Reis'in adı.	Türkçe
Turhan	Soylu ve seçkin kimse. Eski Türklerde vergi ödemeyen, hükümdar huzuruna izinsiz gireb	Türkçe
Türkan	Koruyucu, muhafız.	Türkçe
Türkay	Ay gibi parlak, aydınlık Türk.	Türkçe
Türkbey	Türk beyi.	Türkçe
Türkcan	Sevilen Türk.	Türkçe
Türkdoğan	Türk soyuna mensup.	Türkçe
Türker	Türk er.	Türkçe
Türkeş	Oğuz yazıtlarında adı geçen bir kahramanın adı.	Türkçe
Türkmen	1. Oğuzların bir kolu. Bu koldan olan. 2. Tam göçebe olmayan fakat mevsiminde yaylaya	Türkçe
Türkoğlu	Türk oğlu.	Türkçe
Türkol	Türk ol.	Türkçe
Türköz	Özü, aslı Türk olan.	Türkçe
Türksan	Adı duyulmuş, Türk gibi ünlü.	Türkçe
Türkşen	Şen ve mutlu Türk anlamında.	Türkçe
Türkyılmaz	Direnişçi, sebat eden.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Tutun	Ev, aile.	Türkçe
Tutuş	Çekişme, tartışma. Savaş, mücadele.	Türkçe
Tüvan	Güç, kuvvet.	Farsça
Tüvanger	Zengin, mülk sahibi, varsıl.	Farsça
Tuyan	1. Semiz, şişman. 2. Zengin. 3. Kibirli, gururlu.	Türkçe
Tuygun	1. Genç, güçlü. 2. Çılgın, şımarık. 3. Duygulu, hassas.	Türkçe
Tuz	Güzellik, şirinlik.	Türkçe
Tüzeman	Adaletli kimse. Yasa adamı, hukukçu.	Türkçe
Tuzer	Şirin delikanlı.	Türkçe
Tüzmen	Doğru, adil, güvenilir kimse.	Türkçe
Tüzünalp	Yumuşak başlı, sakin, asil yiğit.	Türkçe
Tüzüner	Tuzun er.	Türkçe
Ubab	1. Pek taşkın, coşkun. 2. Delice akan sel.	Arapça
Ubade	Anlamını bilen ziyaretçilerimiz bize yorumları ile yardımcı olabilirler.	Arapça
Übey	Sahabedendir. Übey b. Ka'b.	Arapça
Ubeyd	(bkz. Ubeyde).	Arapça
Ubeydullah	Allah'ın kulu.	Arapça
Übhet	Büyüklük, ululuk.	Arapça
Ucaer	Değerli, yüce kimse.	Türkçe
Uçanay	Ay gibi yüksek anlamında.	Türkçe
Uçanok	Hızlı, atak, yiğit.	Türkçe
Uçar	Uçan, uçucu.	Türkçe
Uçarer	Uçar er.	Türkçe
Ucatekin	– Yücelikte eşsiz kimse.	Türkçe
Uçbay	Sınır beyi.	Türkçe
Uçbeyi	Selçuklu ve Osmanlılar'da sınırlardaki askeri güçlerin kumandanlarına verilen ad.	Türkçe
Üçer	Üç er.	Türkçe
Uçhan	Sınır şehir hanı.	Türkçe
Uçkan	Deli dolu, havai, toy.	Türkçe
Uçma	1. Dağın karlarla örtülmüş dik yamacı.	Türkçe
Uçman	Uçan uçucu.	Türkçe
Üçok	Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad.	Türkçe
Uçuk	1. Uçmuş, soluk renk. 2. Çökmüş yer, toprak. 3. İyi. 4. Sivri dağ tepesi.	Türkçe
Uçur	1. Vakit, an, fırsat. 2. Mevsim.	Türkçe
Ufki	Ufka ait, ufukla ilgili.	Arapça
Üftadegi	Düşkünlük.	Farsça
Ufuktan	Sabah aydınlığının ufukla birleştiği nokta.	Arapça-Türkçe
Uğural	Uğur al.	Türkçe
Uğuralp	Hayırlı yiğit.	Türkçe
Uğurata	Hayırlı ata.	Türkçe
Uğurel	Eli uğurlu olan.	Türkçe
Uğurhan	Hayırlı lider.	Türkçe
Uğurlubay	Uğurlu -bay.	Türkçe
Uğurlubey	Uğurlu -bey.	Türkçe
Uğursal	Uğurla ilgili, uğurlu.	Türkçe
Uğursay	Uğur say.	Türkçe
Uğurtan	Uğur tan.	Türkçe
Uğuz	Kutsal, mübarek. Saf, temiz.	Türkçe
Ukab	1. Karakuş, kartal, tavşancıl kuşu. 2. Hz. Muhammed'in (s.a.s) (bayrak) sancaklarında	Arapça
Ukbe	Ashabın meşhurlarından: Ukbe b. Nafı.	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Ukde	1. Düğüm. Zor, karışık, iş. 2. Bir gezegen yörüngesinin her iki ucu.	Arapça
Uknum	1. Asıl, temel. 2. Hıristiyanlıktaki teslis inancını meydana getiren üç unsurdan her	Arapça
Ukul	Akıl, us.	Arapça
Ukuş	(bkz. Uğuş).	Türkçe
Ulaç	Bağlayan, bağlayıcı. Sınır.	Türkçe
Ulaçhan	Sınır hanı.	Türkçe
Ulağ	Ulak.	Türkçe
Ülgenalp	1. Yüce, ulu, yiğit. 2. Ülgen alp.	Türkçe
Ülgener	Yüce, ulu kimse. Ülgen er.	Türkçe
Ülgü	1. Yakışıklı kimse. 2. Pay, hisse. 3. Tutum, tavır.	Türkçe
Ülkümen	Ülküsü olan. bir ülküye bağlı olan kimse.	Türkçe
Ülmen	Denizci, deniz adamı.	Türkçe
Ulu	1. Erdemleri bakımından çok büyük, yüce. 2. Zengin, saygın.	Türkçe
Ulualp	Çok erdemli, yüce yiğit.	Türkçe
Uluant	Kutsal, büyük yemin.	Türkçe
Ulubaş	Yüce, saygın kimse.	Türkçe
Ulubay	Yüce, saygın, erdemli kişi.	Türkçe
Ulubek	Saygınlığı olan bey.	Türkçe
Uluberk	Saygın kişilikli yiğit..	Türkçe
Uluç	1. Selçuklular döneminde Türk beylerine verilen unvan. 2. Ünlü Türk denizcisi Uluç (K	Türkçe
Uluçağ	Hayırlı, uğurlu dönem.	Türkçe
Uluçam	Ulu çam.	Türkçe
Ulucan	Erdemli, saygın, yüce kişi.	Türkçe
Uluçkan	Uluç kan.	Türkçe
Uludağ	Çok büyük, yüce dağ.	Türkçe
Uludoğan	Doğuştan yüce, uğurlu kimse.	Türkçe
Uluer	Saygın, uğurlu, yüce kimse.	Türkçe
Uluerkan	Saygın, yüce, soylu kimse.	Türkçe
Uluğ	Ulu, büyük, saygın.	Türkçe
Uluhan	Büyük, saygın hükümdar.	Türkçe
Ulukaan	Büyük, saygın hükümdar.	Türkçe
Ulukan	Soylu yüce kandan gelen.	Türkçe
Ulukut	Çok uğurlu, kutlu kimse.	Türkçe
Uluman	Ulu, yüksek, saygın kimse.	Türkçe
Ulumeriç	Ulu meriç.	Türkçe
Uluöz	Özü yüce, saygın kimse.	Türkçe
Uluşahin	Ulu şahin.	Türkçe
Ulusan	Adı yüce tanınmış kimse.	Türkçe
Ulusoy	Ulu, yüce, soylu.	Türkçe
Ulusu	Yüce, kutlu su.	Türkçe
Ulutan	Ulu tan.	Türkçe
Ulutaş	Ulu taş.	Türkçe
Ulutay	Ulu tay.	Türkçe
Ulutekin	Yüksek şahsiyetli ve sakin kişilikli.	Türkçe
Ulvi	Yüksek, yüce, manevi yapısı ön plana çıkabilen.	Arapça
Uma	1. Hediye, armağan. 2. Konuk, misafir.	Türkçe
Uman	Umudu olan, bekleyen, umutlu.	Türkçe
Ümera	Beyler, emirler.	Arapça
Umural	Görgü, bilgi, deneyim kazan.	Türkçe
Umuralp	Görgülü, bilgili, yiğit.	Türkçe

İsim

Anlamı

Kökeni

Umurbay

Görgülü, bilgili, saygın kişi.

Türkçe

Umurbey

Görgülü, bilgili, kişi.

Türkçe

Ünalan

Adı duyulmuş, ün kazanmış.

Türkçe

Ünaldı

Ün aldı.

Türkçe

Ünalmış

Ün ve şan kazanmış.

Türkçe

Ünalp

Tanınmış, ünlü, yiğit.

Türkçe

Ünek

1. Kahraman, yiğit. 2. Ünlü tanınmış.

Türkçe

Üner

Tanınmış, ünlü yiğit.

Türkçe

Ungan

1. Onmuş kişi, mutlu. 2. Yürekli, yiğit kişi.

Türkçe

Üngörmüş

Ün görmüş.

Türkçe

Üngün

Ün gün.

Türkçe

Üngür

Mağara.

Türkçe

Ünkan

Tanınmış soydan gelen, soylu kan.

Türkçe

Ünlüer

Tanınmış, ünlü kimse.

Türkçe

Ünlüol

Adın duyulsun, ün kazan.

Türkçe

Ünlüsoy

Tanınmış soydan gelen.

Türkçe

Ünsi

1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.

Arapça

Ünverdi

Ün verdi. -(bkz. Ünver).

Türkçe

Ünveren

Ün veren.

Türkçe

Ünzil

Gönderilmiş, indirilmiş, inzal olunmuş.

Arapça

Ural

Hazar denizine dökülen, ırmak ve sıradağ.

Türkçe

Uralp

Kentli yiğit.

Türkçe

Uraltan

Ur altan.

Türkçe

Uraltay

Ur altay.

Türkçe

Uram

Büyük, geniş yol.

Türkçe

Urandu

1. Seçkin, seçilmiş. 2. Hayırlı.

Türkçe

Urangu

Savaşçı, savaşkan.

Türkçe

Uraz

Şans, talih.

Türkçe

Uraza

1. Hediye, armağan. 2. Konuğa çıkarılan yiyecek.

Arapça

Urgun

1. Vurulan, vurulmuş. Vurgun, aşık. 2. Gizli.

Türkçe

Urhan

Yüksek rütbeli han.

Türkçe

Urkan

1. Kale hendeği. 2. Şehir, kent. 3. Yüksek ve korunaklı yer.

Türkçe

Urluk

Aile, soy sop. Tohum.

Türkçe

Uruk

1. T

ETİKETLER :

DİĞER Bebek İsimleri (Kız-Erkek) HABERLERİ

Çocuklara en çok hangi ismi koyuyoruz?
	İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nden alınan bilgiler......

Bebek İsimleri ve İsimlerin Anlamalrı ve Kökenleri
	Bebek İsimleri ve İsimlerin Anlamalrı ve Kökenleri...

A - B Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	A - B Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

A - B Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	A - B Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

C - Ç Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	C - Ç Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

C - Ç Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	C - Ç Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

D - E - F Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	D - E - F Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

D - E - F Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	D - E - F Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

L - M -N Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	L - M -N Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

L - M -N Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	L - M -N Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

Bebek İsimleri (Kız-Erkek) HABERLERİNİN ALT KATEGORİLERİ