G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları Haberi | HaberSinerji.Com - Güncel Haberler

İsim	Anlamı	Kökeni
Gaffar	1. Kullarının günahlarını affeden, Allah. 2. Çok merhamet eden. Allah'ın isimlerinden	Arapça
Gafur	Mağfiret eden, yarlığayan, affeden, bağışlayan, merhamet eden Allah. Allah'ın isimler	Arapça
Gagauz	1. Gökoğuzlar. 2. Hristiyanların Ortodoks mezhebine bağlı Türk kavmi. Balkanlar ve Ru	Türkçe
Galib	1. Galebe çalan, muzaffer, yenen. 2. Güçlü kuvvetli, kudretli, hükmeden. 3. Üstün bas	Arapça
Galip	Yenen, üstün gelen	Arapça
Gani	1. Zengin varlıklı, bol doygun. 2. Sahip olduğunda fazlasını istemeyen. Allah'ın isim	Arapça
Ganim	Ganimet alan.	Arapça
Garib	1. Yabancı, acaib. Kimsesiz, memleketinden uzak. Türk dil kuralları açısından "b/p" o	Arapça
Garip	Kimsesiz, yalnız, yabancı / Tuhaf	Türkçe
Gavs	1. Suya dalma, dalgıçlık. 2. Yardım muavenet. 3. Yardım istemek için bağırmak. 4. Yar	Arapça
Gaza	Din uğruna savaş.	Arapça
Gazal	1. Ceylan. 2. Geyik, âhû. 3. Geyik yavrusu. 4. Güzel göz, irigöz.	Arapça
Gazanfer	1. İri arslan, şir. 2. Cesur, yürekli, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı.	Arapça
Gazel	1. Latif. 2. Kuruyarak dökülmüş ağaç yaprağı. 3. Divan, Fars ve Arap edebiyatlarında	Arapça
Gazi	1. Allah yolunda savaşan kişi. 2. Gaza sırasında yaralanan kimse. 3. Gaza sırasında y	Arapça
Gazir	1. Yumuşak, mülayim. Tatlı, nazik, uysal.	Arapça
Gaziyüddin	Din uğrunda yara alan, yaralanan. Savaşan.	Arapça
Gazzal	İplikçi.	Arapça
Gazzali	İslam aleminin büyük mütefekkirlerinden. Babası "Gazzal-iplikçi" sanatçısı olduğu içi	Arapça
Genç	1.Hazine define. 2. (a.) Naz, eda, cilve.	Farsça
Gencal	Genç kal. -(bkz. Genç).	Türkçe
Gencay	Ayın bir haftalık oluncaya kadar ki şekli, hilal.	Türkçe
Gence	Kuzey Azerbaycan'ın Baku'dan sonra en büyük şehri.	Farsça
Gencer	Yeni taze, körpe kimse, yiğit.	Türkçe
Genco	Genç	Türkçe
Gerçel	Astrolojide öğle zamani, Reel Sayi, Gercek	Türkçe
German	Hisar, kale	Farsça
Gevan	Kahramanlar, yiğitler.	Farsça
Gezegen	Güneş etrafında dolanan, ondan aldıkları ışığı yansıtan gök cisimlerinin ortak adı.	Türkçe
Gilman	1. Tüyü, bıyığı çıkmamış delikanlılar gençler. 2. Köleler, esirler. 3. Cennette hizme	Arapça
Girami	Aziz, muhterem, saygın ulu.	Farsça
Gıyas	Yardım, gavs, nusret.	Arapça
Gıyaseddin	Dinin yayılması için yardımı dokunan zat. Gıyaseddin Keyhüsrev I: Anadolu Selçuklu Su	Arapça
Gökalp	Göklerin yiğidi bahadır.	Türkçe
Gökay	Gök ve Ay gibi güzel olan	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Gökberk	Yeşil yaprak	Türkçe
Gökcan	Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can	Türkçe
Gökçek	1. Güzel çok güzel. 2. Hoş, sevimli, cana yakın alımlı. 3. İnce narin zarif. 4. Güler	Türkçe
Gökdeniz	Gök-deniz.	Türkçe
Gökdoğan	Kuzey yarımkürede yaşayan bir doğan türü.	Türkçe
Göker	Gökyüzü gibi er	Türkçe
Gökhan	Göklerin hakanı, Gök gibi büyük han	Türkçe
Gökhun	Eski Türk isimlerinden Gök+Hun	Türkçe
Göksenin	Gök sana ait.	Türkçe
Göktepe	Mavi tepe.	Türkçe
Göktuğ	Gök renkli Tuğ sahibi	Türkçe
Göktuğhan	Gök renkli Tuğ sahibi Han	Türkçe
Göktürk	Orta Asya'da yaşamış eski bir Türk ulusu ve bu ulustan olan kimse.	Türkçe
Güçlü	1. Gücü olan kuvvetli zorlu. 2. Bir musiki dizisinde duraktan sonraki en önemli perde	Türkçe
Gülabi	Gülsuyu.	Farsça
Gulam	1. Oğlan, uşak. 2. İran ve Hindistan'da (abd) kelimesi yerine kullanılmıştır. Gulam A	Arapça
Gülenbey	(bkz. Gülenay).	Türkçe
Gülhan	Gül evi, ateşhane.	Farsça
Gülname	Sevgiliye yazılan mektup, kaside.	Farsça
Gülnar	Hisar, kule.	Farsça
Gültekin	Genç delikanlı, nazik.	Türkçe
Gündüz	Gecenin karşıtı	Türkçe
Güner	Güneşin doğma zamanı	Türkçe
Güngör	İyi günler yaşa anlamında	Türkçe
Günhan	Oğuz'un altı oğulundan Güneş'i simgeleyenin adı	Türkçe
Günsel	Hızlı akan sel.	Türkçe
Güral	Çok al, bol al	Türkçe
Güray	Yeni doğan ay.	Türkçe
Gürbüz	1. İyi, yetişmiş, sağlam ve kuvvetli. 2. Cesur, kuvvetli. 3. Sağlıklı, sıhhatli.	Türkçe
Gürcan	Herkesi seven, özveride bulunan	Türkçe
Gürçınar	Çok büyümüş, gelişmiş, serpilmiş.	Türkçe
Gürcü	Gürcistan ahalisinden veya bu ahalinin soyundan olan. Gürcistan ahalisine ait.	Türkçe
Gürdal	Güçlü, gelişmiş dal.	Türkçe
Gürel	Maiyeti geniş, çevresi güçlü kuvvetli.	Türkçe
Güren	Bu isim hakkında bilgi sahibi olanlar, yorumları ile bizleri aydınlatabilirler.	BiBilinmiyor
Gürgan	1. İran'ın kuzeydoğusunnda bir yer. 2. Aksak Timur'un lakabı.	Farsça
Gürhan	1. Hanlar hanı. 2. Kara-Hitay prenslerine verilen unvan.	Türkçe
Gürkan	1. Bol kan. Genç, taze, gelişmiş, serpilmiş.	Türkçe
Gürol	Büyü, serpil, geliş.	Türkçe
Gürsel	Gürlükle ilgili, gür olan	Türkçe
Güvenç	1. Güvenme, dayanma, itimat. 2.Övünme, gurur.	Türkçe
Güzey	Güneş görmeyen yer, kuzey	Türkçe
Habban	Güney Arabistan'da bir kasaba.	Arapça
Habeşi	Habeşler gibi derisinin rengi çok koyu esmer olan kimse. Habeş ırkına mensup.	Arapça
Habib	Sevgili. Seven, dost.	Arapça
Habibullah	Allah'ın sevgilisi. Hz. Peygamber.	Arapça
Habil	Habil. Hz. Adem'in oğullarından, Kabil'in kardeşi, Kabil tarafından öldürülmüştür. Ye	Arapça
Habir	1. Taze, haberli, bilgili, agah, vakıf. 2. Cenab-ı Hak.	Arapça
Haccac	1. Delil ikame eden. Delille galip olan. 2. Irak valisi olup, Hz. Muhammed soyuna ve	Arapça
Hace	1. Hoca. 2. Bilgin, öğretmen. 3. Çelebi, sahip, muallim, profesör. Daha çok lakab ola	Farsça

İsim	Anlamı	Kökeni
Hacı	1. Hacca giden, Kabe'yi ziyaret eden, hacı. 2. Dini bir mahalli ziyaret eden kimse.	Arapça
Hacib	Birinin bir yere gitmesine engel olan. 2. Kapıcı. -Türk dil kuralına göre "b/p" olara	Arapça
Hacir	1. Hicret eden, bir başka yere geçen. 2. Sayıklayan.	Arapça
Haciyan	Hacılar, hacc farizasını yerine getirmiş olan müslümanlar.	Osmanlıca
Hadi	1. Yenilene yardım eden, yardımcı. 2. Hidayet eden, doğru yolu gösteren. Kılavuz, reh	Arapça
Hadic	Erken doğan oğlan çocuğu.	Arapça
Hadid	1. Keskin. 2. Demir. 3. Öfkeli, hiddetli, şiddetli, titiz. 4. Kur'an-ı Kerim'in 50. s	Arapça
Hadim	Hizmetkar, yardım eden. Hadim-i Harameyn: Harem-i Şerifin hizmetkarı. Hicaz'ın alınma	Arapça
Hadis	Hz.Muhammed'in söz ve davranışları	Arapça
Hafi	1. Çok ikram eden, insanı güler yüzle karşılayan. 2. Yalınayak yürüyen, koşan adam.	Arapça
Hafid	Erkek torun.	Arapça
Hafız	Ezberleyen / Özellikle Kuran-ı Kerim'i ezbere okuyan	Arapça
Hafizüddin	Dinin koruyucusu. Daha çok unvan olarak verilir.	Arapça
Hakan	1. Eski Türk ve Moğol hükümdarlarının kullandığı unvanlardan biri, hanlar hanı. 2. Ka	Türkçe
Hakem	1. Bir uzlaşmazlığın halli için tarafların üzerinde anlaştıkları kimse. 2. Çeşitli ya	Arapça
Haki	ı. Yeşile çalan koyu sarı renk, toprak rengi. 2. Topraktan, toprağa mensup. Mütevazi	Farsça
Hakim	1. Her şeye hükmeden, hikmet sahibi olan Allah. 2. Hükmeden, dava yargılama işine mem	Arapça
Hakkı	1. Doğruluk ve insaf sahibi. 2. Bir insana ait olan şey. 3. Dava, iddiada hakikate uy	Arapça
Haktan	Allah'tan gelen, Allah'ın verdiği.	Türkçe
Haktanır	Herkesin hakkını gözeten kimse.	Arapça-Türkçe
Halas	Kurtuluş, kurtulma.	Arapça
Halaskar	Kurtarıcı.	Arapça
Haldun	Devamlılar, sürekli olanlar.	Arapça
Halef	1. Babadan sonra kalan oğul. 2. Memurlukta, birinden sonra gelip onun yerine geçen ki	Arapça
Halid	1. Sonsuz, daim, ebedi. 2. Bir yıldan çok yaşayan. 3. Türk dil kurallarına göre "d/t"	Arapça
Haliddin	Dinin sonsuzluğu ölümsüzlüğü.	Arapça
Halife	1. Halef, naib. 2. Hz. Peygamber'in vekili ve dünyadaki müslümanların başı olan kimse	Arapça
Halil	Samimi dost, Allah'ın dostu.	Arapça
Halilullah	Allah'ın dostu. Hz. İbrahim (a.s.).	Arapça
Halim	1. Sakin, sessiz. 2. Tabiatı yavaş olan, yumuşak huylu. Allah'ın isimlerindendir. "Ab	Arapça
Halis	1. Hilesiz, katkısız. 2. Karışmamış, katışıksız, saf, hilesiz. Temiz. 3. Yalnız, sade	Arapça
Halit	Süregelen, sürekli, geç yaşlanan	Arapça
Hallac	Pamuk, yatak, yorgan atan kimse. Hallac-ı Mansur: 922 yılında "Ene'1-Hak" dediği için	Arapça
Haluk	İyi huylu, insaniyetli, geçim ehli olan.	Arapça
Haman	Hz. Musa'ya karşı acımasızca mücadele eden Mısır Firavunu'nun veziri.	Arapça
Hamase	Yiğitlik, kahramanlık şiirleri, marşlar.	Arapça
Hamdi	1. Allah'ı övmek. 2. Allah'a şükretmek. 3. Şükreden, şükredici.	Arapça
Hamdullah	Allah'ın övgüsü.	Arapça
Hami	Himaye eden, koruyan, koruyucu, sahip çıkan, gözeten.	Arapça
Hamid	1. Koru sönmediği halde alevi sönen ateş. 2. Hamdeden, şükreden kul. 3. Hz. Pey. (s.a	Arapça
Hamit	Şükredici, hamdedici	Arapça
Hammad	-1. Çok hamdeden, çok şükür ve dua eden. Hammad b. Ebu Süleyman: Hadisçi. Tabiindendi	Arapça
Hamza	1. Arslan. 2. Heybetli, azametli demektir. Hz. Peygamber'in amcası, Mekke döneminde m	Arapça
Han	1. Hükümdar. Eski Türklerde Hakan da denen devlet reisi. 2. Yolcuların misafir olduğu	Türkçe
Hanbeli	Ahmed b. Muhammed b. Hanbel (Öl. 855): Ehli sünnetin dört ana mezhebinden birisi olan	Arapça
Hanedan	Kökten, asil ve büyük aile.	Farsça
Hanef	Doğruluk, istikamet.	Arapça
Hanefi	İmamdı Azam Ebu Hanife'nin mezhebinden olan. Hanefi mezhebine mensup kişi.	Arapça
Hanif	l. Tek Allah'a, Allah'ın birliğine inanan. 2. İslam inancına sıkı ve samimi olarak ba	Arapça
Hanifi	Mezhep, Bknz Hanefi	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Hansoy	(Han sülalesine mensup.	Türkçe
Hanzala	Eshâb-ı kirâmdan olan ve Uhud savaşı şehitlerindendir.	Arapça
Harim	1. Biri için kutsal olan şeyler. 2. Harem dairesi, harem. 3. Evin içi gibi, başkaları	Arapça
Haris	1. Muhafız, bekçi, gözcü. 2. Koruyan, koruyucu. 3. Son derece hırslı olan. 4. Yemen'd	Arapça
Harizm	Amuderya'nın aşağı kısmının her iki yanında bulunan ülke. Bu ülkede XIII. yy'a kadar	Farsça
Harman	1. Tahıl demetlerinin üzerinden düven geçirilerek tanelerin başaklarından ayrılması.	Arapça
Harras	Ekinci, çiftçi, toprağı işleyip ekin eken.	Arapça
Harun	Kur'an-ı Kerim'de bahsedilen peygamberlerdendir. Musa Peygamberin büyük kardeşi. Fir'	Arapça
Harzem	(bkz. Harizm).	Farsça
Hasafet	1. Hükümde sağlamlık, kuvvet ve olgunluk. 2. Görüş sağlamlığı.	Arapça
Hasan	Güzellik, iyilik, hüsn sahibi olmak. Hasan b. Ali b. Ebi Talib: Ali (r.a.)’nin	Arapça
Hasbek	Dürüst, iyi, saf insan.	Türkçe
Hasbi	İsteyerek ve karşılık beklemeksizin yapılan.	Türkçe
Haseki	Hükümdarların hizmetine tahsis edilmiş şahıs ve zümrelere verilen ad.	Arapça
Hasen	1. Güzel, süslü. 2. Güzel işler, hayırlar. Hasan şeklinde kullanılır.	Arapça
Hasib	1. Hayır sahibi, eliaçık, cömert. 2. Değerli, itibarlı, soyu temiz, muhterem, saygın,	Arapça
Hasif	Hasafetli, aklı başında olgun adam.	Arapça
Haşim	1. Haşmetli, gösterişli, muhteşem. 2. Kuru ekmek kırıntısı doğrayan. Ezen, kıran, yar	Arapça
Haşimî	Haşime mensup, Haşimilerden olan.	Arapça
Hasip / Hasbi	Kişisel değeri olan, ünlü bir soydan gelen	Bilinmiyor
Haşır	Toplayan, cem’eden, haşreden.	Arapça
Haşmeddin	Dinin büyüklüğü, ihtişamı.	Arapça
Haşmet	İhtişam, gösterişlilik, heybet, büyüklük. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanı	Arapça
Haspolat	Katışıksız, saf, çelik gibi.	Türkçe
Hatay	İl adı Antakya olan kentimizin adı	Türkçe
Hatem	1. Mühür, üstü mühürlü yüzük. 2. En son. 3. Hatemü'l-Enbiya: Peygamberlerin sonuncusu	Arapça
Hatemi	Sonuncu en son olan / Mühürcü	Arapça
Hatib	1. Hitab eden, söz söyleyen. 2. Camide hutbe okuyan. 3. Güzel, düzgün konuşan kimse.	Arapça
Hatif	1. Kuvvetli, sert ve tiz bir sesle tebliğ veya davet eden kimse. 2. Göz kamaştıran. 3	Arapça
Hatim	1. Sona erdiren, bitiren. 2. Mühürleyen, mühürleyici.	Arapça
Hatır	1. Şan ve şeref sahibi. 2. Yüce, ulu. 3. Tehlikeli.	Arapça
Hatırsaz	Gönül yapan, hoşnut eden.	Arapça-Farsça
Hay	1. Canlı, diri. 2. Allah'ın sıfatlarından. "abd" takısı alarak kullanılır. "Abdülhay"	Arapça
Hayali	1. Hayal niteliğinde ya da hayal ürünü olan. 2. Kanuni Sultan Süleyman devrinin büyük	Arapça
Hayati	1. Dirilik, canlılık. 2. Büyük önem taşıyan. 3. Hayata, yaşayışa ait, hayatla ilgili.	Arapça
Haydar	1.1. Arslan, esed, gazanfer, şir. 2. Cesur, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı.	Arapça
Hayim	1. Şaşkın, hayrette. 2. Sevgiden dolayı şaşkına dönmüş.	Arapça
Hayko	Zamanında bir klonu kurtarmıs cesur kurtarıcı anlamına gelmektedir.	Ermenice
Hayr	İyi, faydalı, hayırlı, yarar. Hayru'l-Vera: Halkın, alemin hayırlısı, Hz. Muhammed. H	Arapça
Hayran	1. Şaşmış, şaşa kalmış, şaşırmış. 2. Çok tutkun. 3. Aşırı derecede sevgi duyan.	Arapça
Hayrat	1. Sevap kazanmak için yapılan hayırlı işler, iyilikler. 2. Sevap için kurulan müesse	Arapça
Hayreddin	Dinin hayırlı eylediği mübarek kıldığı insan. -Türk dil kuralları açısından "d/t" olatd>	Arapça
Hayrettin	Hayır eden, hayır sahibi	Arapça
Hayri	Hayırla, iyilikle ilgili, uğur ve kutluluğa ait.	Arapça
Hayrullah	Allah'ın hayırlı ettiği erkek.	Arapça
Haysiyet	Şeref, onur, itibar, değer.	ArArapça
Hayyam	1. Çadırcı. 2. İran'ın meşhur şairlerinden Ömer Hayyam,	Arapça
Hazım	Hazmeden, hazimli, ihtiyatlı, akıllı, işinde gözü açık, sağlam olan.	Arapçatd>
Hazin	1. Hüzünlü, üzüntülü, acıklı. 2. Üzüntü veren, gamlandıran, kederlendiren.	ArArapça
Haziz	1. Mesud, mutlu. 2. Hisse ve nasibi olan.	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Hazlan	1. Terketmek. 2. Allah ilminde, Allah'ın insanı lütuf ve nusretinden mahrum etmesi. İ	Arapça
Hazrec	1. Bir Arap kabilesinin ismi. 2. Hz. Peygamberi Mekkeli muhacirlerle, Medine'de kabul	Arapça
Hebib	Rüzgar.	Arapça
Hedef	1. Nişan, nişan alınacak yer alanı. 2. Meram, maksat, gaye, amaç.	Arapça
Hekim	1. İnsan hastalıklarının teşhis ve tedavisi ile uğraşan kimse, doktor. 2. Hikmet sahi	Arapça
Heper	Cesur, yiğit kimse.	Türkçe
Hepyener	(bkz. Heper).	Türkçe
Hewar	Çığlık, haykırış.	Kürtçe
Heyban	1. Korkunç, korku veren. 2. Çok utangaç.	Arapça
Heybet	1. İnsanlarda korku ile birlikte saygı uyandıran görünüş. 2. Karizma, doğal etkileyiş	Arapça
Heysem	Toy kuşunun yavrusu. Tavşancıl yavrusu. Akbaba yavrusu. Kurt eniği.	Osmanlıca
Hezan	Güçbirliği, Toprak damlarda yük taşıyıcı ağaç kolon.	Kürtçe
Hezarfen	Çok bilen, elinden her iş gelen. Bin türlü iş beceren. Hezarfen Ahmet Çelebi: Türk bi	Farsça
Hibetullah	Allah'ın bağışlaması, bağışı.	Arapça
Hicab	1. Utanma, sıkılma. 2. Perde, ikişeyi birbirinden ayırmaya yarayan perde.	Arapça
Hicabi	(bkz. Hicab).	Arapça
Hicazi	Hicaza mensub. Hicazla alâkalı. Hicaz : Arabistan’da Mekke-i Mükerreme ile M	Arapça
Hicri	Göç eden / Hicrete ait, hicretle ilgili	Arapça
Hiçsönmez	(bkz. Sönmez).	Türkçe
Hiçyılmaz	(bkz. Yılmaz).	Türkçe
Hidayeddin	Dinin gösterdiği doğru yol.	Arapça
Hidayetullah	Allah’ın hidayeti.	Arapça
Hıdır	(bkz. Hızır).	Arapça
Hidiv	İmtiyazlı, Mısır valisi veya bu valinin ünvanı.	Arapça
Hıfzı	1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.	Arapça
Hıfzullah	Allah'ın koruması, saklaması.	Arapça
Hıfzurrahman	Merhamet eden, acıyan. Allah'ın koruyuculuğu. Allah'ın uhdesinde.	Arapça
Hikem	Hikmetler.	Arapça
Hikmeddin	Dinin hikmeti. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.	Arapça
Hikmetullah	1. Ancak Allah'ın bileceği iş. 2. Allah'ın hikmeti.	Arapça
Hila	Hükümdarın taltif etmek istediği kimseye verdiği kıymetli elbise. Hil'at.	Arapça
Hilmi	Yumuşak huylu, sakin tabiatlı.	Arapça
Himayet	Koruma, korunma.	Arapça
Himmet	1. Gayret, emek, çalışma, çabalama. Yüksek irade. 2. Ermiş kimsenin tesiri. 3. Türk d	Arapça
Himyer	Yemen'de bir kavmin adı.	Arapça
Hıncal	Öc al.	Türkçe
Hiram	Salınma, salınarak edalı yürüme.	Farsça
Hişam	Nisam el-Melik: Emevi halifesi.	Arapça
Hizber	1. Arslan, esed, gazanfer, şir, bahadır. 2. Cesur, yürekli adam.	Arapça
Hizbullah	Allah'a inananlar topluluğu.	Arapça
Hızır	1. Yeşil. Yeşillik. 2. Kehf suresinde 59-81. ayetlerde bahsi geçen ve Hz. Musa'nın on	Arapça
Hızır Bey	İstanbul'un fethinden sonra oranın ilk kadısı olan Türk alimi ve şairi.	Arapça
Hızırhan	Seyyid. Seyyidi sülalesinin kurucusu, Malik Süleyman'ın oğlu.	Arapça
Hızlan	Hız kazan, hızını artır.	Türkçe
Hubeyb	1. Küçük taze buğday taneceği. Tanecik. Hubeyb b. Adiyy el-Ensarî (Öl. 625): İslam'ın	Arapça
Hüccet	Delil.	Arapça
Hud	Hz. Hud (a.s). Ad kavmine gönderilen peygamber. -Kur'an'da ismi geçen 24 peygamberden	Arapça
Hüdai	(bkz. Hüdayi).	Arapça
Hudavendi	1. Hükümdarlık. 2. Efendi, sahip, maliklik. 3. Hakim, hükümdar.	Farsça
Hudavendigar	1. Sahip, hükümdar, bay. 2. Fars edebiyatında Allah manasında kullanılır.	Farsça

İsim	Anlamı	Kökeni
Hüdaverdi	Allah verdi, çocuk özlemi çeken aileler ilk çocuklarına genellikle bu adı verirler	Arapça
Hudayi	Allah'a mensup, Allah'ın yarattığı.	Farsça
Hudeybiye	1. Mekke'den ağır yürüyüşle 17 km mesafede bir vadi. 2. İslam tarihinde Hudeybiye Mus	Arapça
Hulagu	Moğol hükümdarı olup, İran'da Moğol hanedanının kurucusudur.	Farsça
Hulki	1. Hulk, yaratılışla ilgili, doğal tabi. 2. İyi ahlaklı, iyi huylu.	Arapça
Hulusi	1. Halis olan, saf, iç temizliği. 2. Samimi, candan. -(bkz. Halis).	Arapça
Hüma	1. Devlet kuşu. 2. Saadet, mutluluk.	Arapça
Hunalp	Cesur, kahraman.	Türkçe
Hünkar	1. Uğurlu. 2. 15-29 yaş arasında Osmanlı Sultanlarına verilen isim.	Farsça
Hür	Özgür, bağımsız.	Arapça
Hurdaz	Farsların kullandığı şemsi senenin 3. ayına verilen isim.	Farsça
Hürdoğan	(bkz. Hüray).	Arapça-Türkçe
Hüreyre	Kedicik, kedi yavrusu. Ebu Hüreyre: Ashab-ı Kiram'dan en çok hadis rivayet eden sahab	Arapça
Hürkal	Esir olma.	Türkçe
Hürkan	Özgür soydan gelen.	Türkçe
Hürmüz	1. Zerdüştlerin hayır tanrısı. 2. Eski İran takviminde güneş yılının ilk günü. 3. Jüp	Farsça
Hürol	(bkz. Hürkal).	Türkçe
Hürsel	(bkz. Hürol).	TüTürkçe
Hürsev	Hürriyeti seven kişi.	Türkçe
Hurşid	Güneş, aftab, mihr, şems. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.	Farsça
Hurşit	Güneş	Farsça
Hüryaş Ar	(bkz. Hürsev).	Türkçe
Hüsam	Keskin kılıç.	Arapça
Hüsameddin	1. Dinin keskin kılıcı. 2. Mevlana'nın halifesi olan Hüsameddin Çelebi, Mevlana'nın M	Arapça
Hüsamettin	Keskin kılıç / Dinin keskin kılıcı	Arapça
Hüseyin	1. Küçük sevgili. 2. Hz. Muhammed (s.a.s.)'in torunu, Hz. Ali'nin küçükoğlu.	Arapça
Hüsmen	Hüseyin'den bozma olarak yapılan isim.	Türkçe
Hüsni	Güzelliğe ait, güzellikle ilgili.	Arapça
Hüsnü	Çok güzel.	Arapça
Husrev	Hükümdar, padişah.	Arapça
Hüteyn	Hicaz ve Mısır'da dağınık halde yaşayan büyük bir göçebe kabile.	Arapça
Hüzey	Kuzey Arabistan'da büyük bir Arap kabilesi.td>	Arapça
Huzeyfe	Peygamber efendimizin sır katibinin adı.	Arapça
Huzur	Baş dinçliği, gönül rahatlığı, dirlik, erinç.	Arapça