A - B Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları Haberi | HaberSinerji.Com - Güncel Haberler

İsim	Anlamı	Kökeni
Abad	1. Şen, bayındır. 2. (Ar.) Sonsuz gelecek zamanlar.	Farsça
Abadi	Şen, bayındır, mamurlukla ilgili. Abadı Mehmet Çelebi. Türk hukuk bilgini (1555).	Farsça
Abaka Han	İlhanlı hükümdarı Hülagu'nun oğlu.	Türkçe
Abay	Beceri. Sezgi, anlayış, dikkat. Abay Kunanbayoğlu. Kazak Türk şiirinin kurucusu.	Türkçe
Abaza	Karaçay Çerkes Özerk bölgesinde yaşayan müslüman bir halk. Abaza Hasan Paşa, Osmanlı	Türkçe
Abbad	-Allaha itaat ve ibadet eden, kulluğunu hakkıyla yerine getiren. Yasaklarından kaçına	Arapça
Abbas	1. Sert, çatık kaşlı kimse. 2. Arslan (bkz. Esed, gazanfer, şiir). Abbas b. Abdülmutt	Arapça
Abbaz	Yüzgeç, yüzücü.	Farsça
Abdi	Kulluk ve itaat eden.	Arapça
Abdüddar	Zararlı şeyleri ve sebeblerini bir hikmete mebni olarak yaratan Allah'ın kulu. ed-Dar	Arapça
Abdülafuv	Geniş Avf ve mağfiret sahibi yüce Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden, (bkz. el-Afuv	Arapça
Abdülali	Yüce, ulu, şan ve şeref sahibi Allah'ın kulu. Ali kelimesi Kur'an'da Allah'ın yüceliğ	Arapça
Abdülalim	Alim ve mükemmel bilgiyi uhdesinde bulunduran Allah'ın kulu. Alim kelimesi Allah'ın 9	Arapça
Abdülazim	Azamet ve büyüklük sahibi Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden, (bkz. el-Azim).	Arapça
Abdülaziz	Büyük ve aziz olan, izzet ve şeref sahibi Allah'ın kulu. (bkz. Aziz). Aziz Allah'ın i	Arapça
Abdülbaki	Sonsuz, ebedi olan ve ölmenin kendisi için sözkonusu olmadığı. Allah'ın kulu-Allah'ın	Arapça
Abdülbari	Yaratan, yaratıcı Allah'ın kulu. Bari ismi, Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı al	Arapça
Abdülbasir	Her şeyi görüp gözeten ve gizliliğin kendisi için söz konusu olmadığı yüce Allah'ın k	Arapça
Abdülbasıt	Genişlik, ferahlık ve kolaylık verici olan Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden (bkz.	Arapça
Abdülbedi	Allah'ın isimlerinden.Bedi'nin kulu. (bkz. el-Bedi).	Arapça
Abdülberr	Berr'in kulu. Cömert ve ihsan edicinin kulu.-Berr, Allah'ın isimlerindendir. (bkz. el	Arapça
Abdülcebbar	Cebredici, zorlayıcı, kuvvet ve kudret sahibi Allah'ın kulu. Cebbar, Allah'ın isimler	Arapça
Abdülcelil	Büyük, ulu, yüce Allah'ın kulu. Celil, Allah'ın isimlerindendir.	Arapça
Abdülcemal	Güzellikleri kendinde toplayan Allah'ın kulu.	Arapça
Abdülcevat	Cömert olan Allah'ın kulu.	Arapça
Abdülehad	Şeriki ve ortağı bulunmayan, tek olan Allah'ın kulu. Ehad, Allah'ın isimlerindendir.	Arapça
Abdülesed	Aslan'ın kulu.Hz. Rasûlullah (s.a.s)'m reddettiği isimlerdendir. Müslümanlar kullanma	Arapça
Abdülevvel	Herşe-yin evveli, ilk olan, varlığının başlangıcı bulunmayan Allah'ın kulu.	Arapça
Abdülezel	Ezelden beri var olan varlığı için başlangıç söz konusu olmayan Allah'ın kulu.	Arapça
Abdülferid	Tek, eşsiz, eşi olmayan, kıyas kabul etmez, üstün olan. Allah'ın kulu. (bkz. Ferid).	Arapça
Abdülfettah	– Zafer kazanmış, üstün gelmiş, fetheden-açan, kullarınının kapalı-müşkil işlerini aç	Arapça
Abdülgaffar	Kullarının günahlarını affeden Allah'ın kulu. (bkz. Gaffar). Allah'ın isimlerindendir	Arapça
Abdülgafur	Kullarının günahlarını tekrar tekrar bağışlayıcı olan Allah'ın kulu. (bkz. Gafur). "A	Arapça
Abdülgani	Zengin, varlıklı, bol, doygun olan Allah'ın kulu.Allah'ın isimlerinden, (bkz. Gani).	Arapça
Abdülhabir	Her şeyin iç yüzünden, gizli ve saklılıklarından haberdar olan Allah'ın kulu. (bkz. e	Arapça
Abdülhadi	Hidayet eden, doğru yolu gösteren Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden, (bkz. Hadi).	Arapça
Abdülhafız	Herşeyi bütün ayrıntı ve inceliğiyle kayıtlayıp tutan ve dilediği zamana kadar bela v	Arapça
Abdülhak	Hak ve gerçek olan, varlığı hiç değişmeden duran Allah'ın kulu. Hak, Esmau'l-Hüsna'da	Arapça
Abdülhakem	Bütün işlerin kendisine döndürüldüğü, onun adalet ve kararına baş vurulduğu yüce Hake	Arapça
Abdülhakim	Her şeye hükmeden Allah'ın kulu.Hakim, Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı almadan	Arapça
Abdülhalik	Yaratan, yoktan vareden, yaratıcı Allah'ın kulu. Halik, Allah'ın isimlerinden. "Abd"	Arapça
Abdülhalim	Tabiatı yavaş olan, yumuşak huylu, hikmetli Allah'ın kulu. (bkz. Halim). Allah'ın isi	Arapça
Abdülhamid	Hamdolunmuş, övülmüş, bütün varlığın diliyle övülmüş Allah’ın kulu. Hamid; Alla	Arapça
Abdülhan	Kürtçede evdilxan diye yazılır; türkçede abdülhan’ a karşılık gelir tanrının hi	Kürtçe
Abdülhasib	Bütün varlıkların takdir edilen hayatları boyunca yaptıkları bütün işlerin ayrıntılar	Arapça
Abdülhay	Daima diri olan, ebedi hayat sahibi, her şeye gücü yeten Cenab-ı Allah'ın kulu. -(bkz	Arapça
Abdülhey	Anlamı hakkında bize yardımcı olabilirsiniz.	Arapça
Abdülkadir	Bitmez tükenmez kuvvet sahibi olan, her şeyi yapmaya gücü yeten Allah'ın kulu.-Kadir;	Arapça
Abdülkaviy	Sonsuz güç ve kuvvet sahibi Allah'ın kulu. -Kaviy kelimesi Esmau'l-Hüsna'dandır. (bkz	Arapça
Abdülkayyum	Bu isim her şeyin bir varlık olarak durabilmesi için neye ihtiyacı varsa onu veren, g	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Abdülkebir	Kebir'in, büyüklük ve Azamette eşsiz olan Allah'ın kulu. Kebir; Allah'ın isimlerinden	Arapça
Abdülkerim	Keremi bol, cömert olan Aziz ve Celil Allah'ın kulu. Kerim; Allah'ın isimle -rindendi	Arapça
Abdullah	Allah'ın kulu. Peygamber (s.a.s)'in en sevdiği isimlerden aynı zamanda babasının adıd	Arapça
Abdüllatif	Latif, güzel, yumuşak, hoş, nazik olan bütün olayların ve eşyanın inceliklerini bilen	Arapça
Abdülmacid	Kadru şanı büyük, cömertlik ve keremi bol olan, Allah'ın kulu. Macid kelimesi, Allah'	Arapça
Abdülmalik	Sahip olan, her şeyin mülkiyetinin sahibi olan Allah'ın kulu. Malik; Allah'ın isimler	Arapça
Abdülmecid	Şanı büyük ve yüksek olan, şan ve onur sahibi yüce Allah'ın kulu. Mecid kelimesi Alla	Arapça
Abdülmennan	– Çok ihsan eden, ihsanı bol olan Allah'ın kulu. Mennan kelimesi, Allah'ın sıfatların	Arapça
Abdülmesih	Hastalara şifa veren, mesih İsa'nın kulu.-(bkz. Mesih). İsim olarak kullanılmaz.	Arapça
Abdülmetin	Metanetli, sağlam, dayanıklı olan Allah'ın kulu. (bkz. Metin). Allah'ın isimlerin-den	Arapça
Abdülmucib	Kendisine yönelip yalvaranların isteklerine cevap veren, onların dua ve tevbelerine i	Arapça
Abdülmuhsi	Bütün varlıkların sayısını tek tek bilen Allah'ın kulu. Muhsi, Esmau'l-Hüsna'dandır.	Arapça
Abdülmuhyi	Hayat veren, can ve ruh veren, bütün canlıları ve hayatı diri tutan Allah'ın kulu. Mu	Arapça
Abdülmuid	Yaratılmışları yokettikten sonra tekrar dirilten Allah'ın kulu. Muid Allah'ın 99 ismi	Arapça
Abdülmuiz	Muiz'in, izzet veren, şereflendiren Allah'ın kulu. (bkz. el-Muiz). Allah'ın isimlerin	Arapça
Abdülmümin	Gönüllerde iman nurunu yerleştiren, kendisine yönelenlere, iman nasib ederek onları h	Arapça
Abdulmuttalip	Hz. Muhammed’in dedesinin adı. Anlamı konusunda bilgi sahibi olan ziyaretçileri	Arapça
Abdülvacid	Yoktan vareden, meydana getiren, dilediğini anında elde eden, zenginlik ve servetine	Arapça
Abdülvahid	Tek ve eşsiz olan, zatında sıfatlarında, hükümlerinde, işlerinde asla benzeri olmayan	Arapça
Abdülvali	Bütün alemleri ve meydana gelen bütün olayları tedbir ve idare eden Allah'ın kulu. Va	Arapça
Abdülvaris	Gerçek servet ve zenginliklerin mutlak sahibi. Bütün zenginliklerin son ve asıl sahib	Arapça
Abdülvasi	Vasi'nin kulu.Genişlik sahibi ve müsade edici, darlık, fakirlik ve sıkıntıdan münezze	Arapça
Abdülvedud	Vedud'un kulu.Allah'ın isimlerinden. Vedud; iyi amel sahibi kullarını seven, onlara r	Arapça
Abdülvehhab	Çok çeşitli nimetleri daima bağışlayan Allah'ın kulu. Vehhab, Allah'ın isimle-rindend	Arapça
Abdülvekil	Kendisine tevekkül edilen, kudretiyle kullarının işlerini halleden, onlara yardımcı o	Arapça
Abdülveli	Kendisine iman edenlerin dostu ve yardımcısı. Yarattıklarına mütevelli ve nazar edici	Arapça
Abdünnafi	Yararlı şeyleri ve sebeplerini kudretiyle yaratan Allah'ın kulu. Nafı kelimesi, Allah	Arapça
Abdünnasır	Yardım eden, Yardımcıların en hayırlısı, mü'minlere nusrct ve zafer veren Allah'ın ku	Arapça
Abdünnur	Nur sahibi, aydınlık, parlaklık sahibi olan Allah'ın kulu. Nur, Allah'ın isimlerinden	Arapça
Abdürrafi	Rafı'nin kulu. (bkz. er-Rafi). Allah'ın isimlerinden	Arapça
Abdürrahim	Merhametli, esirgeyen, koruyan, acıyan, ahirette mümin kullarına merhamet eden Allah'	Arapça
Abdurrahman	Rahman'ın kulu. Rahman; dünyada her canlıya, mü'min-kafir ayırdelmeksizin herkese mer	Arapça
Abdurrauf	Rauf olan Allah'ın kulu. (bkz. er-Rauf).	Arapça
Abdürreşid	Allah'ın isimlerinden. Reşid'in kulu.(bkz. er-Reşid).	Arapça
Abdürrezzak	Bütün mahlukların rızkını veren Allah'ın kulu. Rezzak, Allah'ın isimlerindendir. "Abd	Arapça
Abdussabur	Sonsuz sabır ve genişlik sahibi Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden, (bkz. es-Sabur)	Arapça
Abdüşşahid	Şahid'in kulu. Görünen ve görünmeyen eşyanın hepsini görücü ve tasarruf edici olan ve	Arapça
Abdüssamed	Kimseye hiçbir şeye muhtaç olmayan, Allah'ın kulu. Samed, Allah'ın isimlerindendir. "	Arapça
Abdüşşekür	Emrine uyan, yasaklarından sakınan kullarını seven ve çok ikramda bulunan Allah'ın ku	Arapça
Abdüsselam	Barış, rahatlık, selamete çıkaran, selam eden, zevalsiz ebedi olan Allah'ın kulu. es-	Arapça
Abdüssemi	Her şeyden arınmış olarak bütün sesleri, sözleri ve kelimeleri işitip ayırdeden yüce	Arapça
Abdüssettar	Günahları örten, gizleyen Allah'ın kulu.	Arapça
Abdüzzahir	Varlık ve birliği sonsuz sayıda eserler ve delillerle belli olan Allah'ın kulu. ez-Za	Arapça
Aber	Hz. Nuh'un erkek torunu.	Arapça
Abgun	1. Mavi renk. Gök. 2. Parlak. 3. Nişasta.	Farsça
Abher	1. Nergis çiçeği. 2. Yasemin. 3. Zerrin kadehi çiçeği. 4. Dolu kab.	Arapça
Abhiz	1. Büyük dalga. 2. Kaynak. 3. Su yolu.	Farsça
Abid	Allah'a ibadet eden, çok ibadet eden, zahid. Kullar, köleler.	Arapça
Abide	Anıt. Önemli ve değerli yapıt.	Arapça
Abidin	İbadet edenler-Zeyne'l-Abidin'den kısaltma isim ad. Zeynelabidin: Hz. Ali'nin torunla	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Abılay Han	Orta cüz Kazak Hanı. Ülkesini Çinlilere, Hive hanlıklarına karşı ustaca savundu (1711	Türkçe
Abışka Noyan	İlhanlı komutan. (XIII-XIV. yy.) bkz. Abuşga.	Türkçe
Abitter	İbadet eden kimse	Arapça
Abuşka	Koca, zevc, yaşlı erkek.	Türkçe
Abuzer	Altın suyu. Altın suyu gibi parlak ve görkemli. Yahut Ebu Zer (el-Gıfarî) isminin fon	Farsça-Arapça
Abuzettin	Din yolunda çabuk, hızlı giden	Arapça
Aca	1. Amca, ağabey. 2. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren. 3. Büyük	Türkçe
Acabay	(bkz. Aca).	Türkçe
Acahan	(bkz. Aca).	Türkçe
Acaralp	Yiğit, becerikli, cesur kişi.	Türkçe
Acarbay	Doğan Acarbay, olimpiyatlarda yarışmış Türk atlet, 1948.	Türkçe
Acarer	(bkz. Acaralp).	Türkçe
Acarkan	(Acaralp).	Türkçe
Acarman	Çevik, becerikli, girişken.	Türkçe
Acaröz	Özünde yiğitlik bulunan.	Türkçe
Acarsoy	Yiğit, soylu.	Türkçe
Acem	1. Arap olmayan milletlerin hepsi 2. Açık ve doğru Arapça konuşamayan kimse 3. Özelli	Arapça
Aclan	Hızlı, çabuk, telaşlı. Osman Bey ile çağdaş olan 14. yy. ortalarında yaşamış Karasi B	Arapça
Acun	Dünya, varlık.	Arapça
Acunal	Dünyayı kapsayan, dünyayı fetheden.	Türkçe
Acunalp	(bkz. Acunal).	Türkçe
Acunman	Dünyaca tanınmış, ünlü.	Türkçe
Ad	Çok eskiden Yemen taraflarında bulunan ve Hud peygamber tarafından imana getirilemedi	Arapça
Ada	Dört Tarafı Sularla Çevrili Kara Parçası	Türkçe
Adahan	Adanın hakimi, yöneticisi.	Türkçe
Adal	"Adın yayılsın, ün kazan" manasında.	Türkçe
Adaleddin	Dinin adaletiTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.	Arapça
Adar	Erginlik, olgunluk.	Kürtçe
Adem	1. Allah’ın yarattığı ilk insan, insan soyunun atası ve ilk peygamberi. 2. Adam	Arapça
Adetullah	Allah'ın kanunu, ilahi sünnet.	Arapça
Adil	1. Doğruluk gösteren. Doğru. 2. Eşit, eş, müsavi. 3. Adaletli davranan. Kur'anî bir i	Arapça
Adil Giray	Kırım ve-liahtı. (1548Kazvin 1579) Devlet Giray'ın oğlu. Osmanlı-İran savaşında Osman	Arapça-Türkçe
Adilhan	Adil yönetici.	Arapça-Türkçe
Adin	Cennet (Adn).	Arapça
Adiy	Savaşçı, savaştan geri durmayan, mücahid. Adiy b. Hatim et-Tai: 630 yılında müslüman	Arapça
Adnan	Cennette ölümsüzlüğe kavuşan kimse.	Arapça
Adni	1. Adın'a mensup, (bkz. Adnan). 2. Cennete girmeye hak kazanan. Adni Recep Dede. Türk	Arapça
Affan	Kötü şeylerden kaçınan, kötülüklerden uzaklaşan, temiz. Ashab'dan bu ismi kullananlar	Arapça
Afgan	Heyecanlı, çabuk öfkelenen. Orta Asya'da yaşayan müslüman bir kavim. Cemalettin Af-ga	Arapça
Afil	1. Uful eden, gurub eden, batan (güneş, yıldız). 2. Görünmez olan, kaybolan	Arapça
Afşar	1. Oğuz Türklerinin 24 boyundan biri. Türkiye, Iran, Azerbaycan ve Afganistan'da dağı	Türkçe
Afşin	Zırh, silah. Afşin bey: Selçuklu komutanı. ( XI. yy.). Gümüştigin'le birlikte Anadolu	Türkçe
Afuv	Daima affeden, merhametli. Esmaü'l-Hüsna'dandır. "Abd" takısı alarak kullanılır.	Arapça
Ağa	1. Yaşlanma manasına gelen "ağmak"tan. Büyük, efendi. Büyük kardeş, ağabey. 2. Amir,	Türkçe
Agah	Bilgili, haberli, uyanık, afif. Vakıf olmuş, malumatlı. Agah Efendi: (1744-1824). Tür	Farsça
Ağahan	Nizari İsmaili imamlara verilen unvan. Doğu Türk-çesinde ağabey anlamında da kullanıl	Türkçe
Ağaner	Saf, temiz, duru insan.	Türkçe
Ağar	1. Beyaz renkli. 2. Açık tavırlı, samimi. 3. Asil, onurlu, şerefli.	Türkçe
Ager	Temiz, doğru kimse	Türkçe
Agra	Çok sevimli, çok yakışıklı.	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Ahad	1. Bir, kişi, kimse. 2. Birler, birden dokuza kadar olan sayılar. 3. Ünlü Türk denizc	Arapça
Ahavi	1. Kardeşçe, dostça. Kardeş gibi.	Arapça
Ahbarî	Haber veren, rivayet eden.	Arapça
Ahdi	Ahd, and icabı veya ahd ve ahda müteallik. Ahdî, Türk tezkire yazan ve Divan şairi (B	Arapça
Ahen	Demir, sert, güçlü, parlak, kılıç Anlamı konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olan ziy	Farsça
Ahfaz	1. Belleği çok kuvvetli. 2. Kur'an'ı en iyi hıfzetmiş kişi. 3. Alçak gönüllü.	Arapça
Ahfeş	1. Küçük gözlü, zayıf bakışlı. 2. Yalnız gece gören kimse. Ahfeş lakabında üç büyük A	Arapça
Ahi	1. Ahi ocağına mensup olan kimse. 2. Cömert, eliaçık. Ahi Benli Hasan. Türk şairi. Ya	Arapça
Ahid	1. Bir şeyin yerine getirilmesini emretmek. 2. Söz vermek. Emir, talimat, taahhüt, an	Arapça
Ahkaf	1. Kum fırtınası 2. Kur'an-ı Kerim'in 6. suresi. Araplar bu ismi, Arabistan'ın güneyi	Arapça
Ahlas	1. Saf, halis, ka-rışımsız. 2. İyi yürekli, temiz kimse. 3. Kur'anî ıstılahta, Allah'	Arapça
Ahmed	Çok, en çok övülmüş, methedilmiş. Kur’an-ı Kerim’de Saf suresinin 2. ayet	Arapça
Ahmer	Kırmızı, kızıl.	Arapça
Ahmet	Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden	Arapça
Ahnef	1. Ayaklan çarpık ve eğri büğrü olan. Daha çok lakap olarak kullanılır. Ahmet b. Kays	Arapça
Ahnes	Basık ve sivri burunlu. Daha çok lakap olarak kullanılır.	Arapça
Ahver	-1. Müşteri yüzlü, güzel gözlü adam. 2. Zeki, akıllı.	Arapça
Ahves	Cesur, kahraman, yiğit.	Arapça
Akabe	1. Sarp geçit, çıkılması zor yokuş. 2. Tehlike. Atlatılması zor güçlük, muhtıra.	Arapça
Akad	Doğruluğuyla, dürüstlüğüyle tanınmış kimse.	Türkçe
Akalın	Alnı açık, suçu olmayan, onurlu. Akalın (Besim Ö-mer Paşa). Türk hekim.	Türkçe
Akalp	Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.	Türkçe
Akansel	1. Akarsu. 2. Uzun mesafeler geçerek denize dökülen akarsu.	Türkçe
Akar	1. Akıp geçen. 2. Gelir getiren.	Türkçe
Akasoy	Sevilen, sayılan soydan gelen	Türkçe
Akbatu	Yiğit erkek.	Türkçe
Akbatun	(bkz. Akbatu).	Türkçe
Akbehmen	Peygamber çiçeğinin eşanlamlısı.	Türkçe
Akboğa	Boğa gibi güçlü ve temiz şahsiyetli. Akboğa Celayir: Moğol emir ve komutanı.	Türkçe
Akbora	(bkz. Bora)	Türkçe
Akbudun	Temiz, tanınmış soydan gelen	Türkçe
Akburak	(bkz. Burak)	Türkçe
Akçakoca	Temiz ve namuslu erkek. Osman Gazi ve Orhan Gazi'nin silah arkadaşı.	Türkçe
Akçalı	Varlıklı, zengin.	Türkçe
Akçam	Kuzey Amerika'da yetişen bir çam türü.	Türkçe
Akçar	iyi ruhlar.	Türkçe
Akcebe	Beyaz zırh sahibi yiğit.	Türkçe
Akçora	İyi ruhlar.	Türkçe
Akdemir	Demir gibi güçlü ve temiz yürekli. Yiğit.	Türkçe
Akdes	En kutsal.	Arapça
Akdil	İyi, doğru, güzel konuşan kişi.	Türkçe
Akdoğan	(bkz. Doğan).	Türkçe
Akdoru	Doruğu bulutlu dağ.	Türkçe
Akel	1. Doğru, dürüst işler yapan kimse. Dürüst, güvenilir erkek.	Türkçe
Akela	Yaşlı Kurt	Afrika
Akergin	(bkz. Akerman).	Türkçe
Akerman	Dürüst, soylu, temiz kişi.	Türkçe
Akgiray	(bkz. Akergin)	Türkçe
Akgün	Mutlu, sevinçli gün.	Türkçe
Akhan	Dürüst hakan.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Akif	1. Bir şeyde sebat eden. 2. İbadet eden, ibadet maksadıyla mübarek bir yere çekilen.	Arapça
Akil	Akıllı, akıl sahibi. Uslu, kavrayışlı. Ali b. Ebi Talib'in kardeşi. Akil b. Ebi Talib	Arapça
Akıman	Cömert, eli açık kimse.	Türkçe
Akın	Her engeli aşan, güçlüklerden yılmayan, hızlı hareket kabiliyetine sahip.	Türkçe
Akınalp	Akın yapan yiğit. Yiğit.	Türkçe
Akıncı	-Osmanlılarda ileri karakol. Ani vurkaçlarla düşmanlarının moralini bozan uç süvarile	Türkçe
Akıner	(bkz. Akınalp)	Türkçe
Akıntan	Tan yeri ağarırken yapılan akın	Türkçe
Akman	1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. Yaşlı kimse.	Türkçe
Akmaner	(bkz. Akman).	Türkçe
Aköz	Özü sözü doğru kişi, temiz kişilikli.	Türkçe
Aksan	İyi ve temiz tanınmış kimse.	Türkçe
Akşemseddin	Dinin güneşi.Türk din bilgini ve hekim. (Şam 1389-Göynük 1459). Fatih'in hocasıdır. İ	Türkçe-Arapça
Aksın	Temiz, doğru, dürüstsün.	Türkçe
Akşit	Kutlu uğurlu. 2. Ak. 3. Güneş, nur, aydınlık. Akşit Muhammed b. Tugac: İhşidiler devl	Türkçe
Aksoy	Temiz soylu.	Türkçe
Aksun	(bkz. Aksu).	Türkçe
Aksuner	(bkz. Aksungur).	Türkçe
Aksungur	-Doğan cinsinden bir nevi av kuşu. Aksungur b. Abdullah. Melikşah zamanında Halep'in	Türkçe
Aksüyek	Eski Türklerde soylu anlamında kullanılırdı.	Türkçe
Aktaç	Beyaz taç.	Türkçe
Aktar	Parlak, aydınlık sabah.	Türkçe
Aktaş	Mermer.	Türkçe
Aktay	Beyaz tay. Türkler'de çok kullanılan bir isimdi.	Türkçe
Aktekin	Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.	Türkçe
Aktemür	Akdemir.	Türkçe
Aktolga	(bkz. Tolga).	Türkçe
Aktuğ	(bkz. Aytuğ).	Türkçe
Akyiğit	Dürüstlüğü ve temizliğiyle tanınmış yiğit.	Türkçe
Akyol	Dürüst, doğru ve iyi yol.	Türkçe
Alaaddin	-Dini yüceltmek için din uğruna çalışan kimse. Alaaddin Keykubad (1192-1237) Anadolu	Arapça
Alacan	(bkz. Akan).	Türkçe
Alanalp	Ülke alan, fetheden, fatih.	Türkçe
Alanay	(bkz. Alanalp).	Türkçe
Alaner	(bkz. Alanalp).	Türkçe
Alangu	-Altın geyik.	Türkçe
Alatan	Güneş doğmadan önce ufukta beliren karışık renkler.	Türkçe
Alatay	Derisinde benekler olan tay.	Türkçe
Aldebaran	Bir takım yıldızı arapçada takipçi anlamına geliyor.	Arapça
Aldemir	Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir	Bilinmiyor
Alemdar	1.Bayrak veya sancak tutan, taşıyan, bayraktar, sancaktar. 2. İşe önderlik eden. Alem	Arapça-Farsça
Alen	Saygınlık, başarı. Anlamının eksik yada yanlış olduğunu düşünüyorsanız yorum yada	Ermenice
Alevi	Hz. Ali soyundan, Hz. Ali'ye hususi ilgi gösteren, ona taraftar olan. Şii mezhebinin	Arapça
Algan	Alan, fetheden, fatih.	Türkçe
Algın	1. Güçlü, iyi, güzel, sıcakkanlı, sevimli. 2. Sevdalı, aşık, vurgun. 3. Hızlı akan su	Türkçe
Alguhan	Çağatay hanlığı hükümdarı. (1266). Orta Asyayı ele geçirip Harezmden Afganistan'a kad	Türkçe
Ali	1. Yüce, ulu, yüksek. 2. Hz. Ali: Ebu Talib'in oğlu. Peygamberimizin amcazadesi ve kı	Arapça
Ali Han	Yüce han.	Arapça-Türkçe
Alican	Ali ve can isimlerinin bir araya gelmesinden meydana gelmiştir. (bkz. Ali ve Can).	Arapça-Farsça
Alicengiz	Akla gelmez, şeytanca, beklenmedik ve umulmadık tarzda anlamlan ile "Alicengiz oyunu"	Arapça-Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Aligüher	Yaratılışı ve mayası yüce ve değerli olan.	Arapça-Farsça
Alikadr	1. Yüksek kıymette olan, çok kıymetli, çok takdir edilen, çok saygıdeğer. 2. Meşhur b	Arapça
Alim	1. Çok okumuş, bilgin.,2. Çok bilen. 3. Sonsuz. İlim sahibi. Allah'ın sıfatlarındandı	Arapça
Alınak	Doğru, güvenilir.	Türkçe
Alişah	Hükümdarların en yücesi. Alişah Taceddin. (?-1324). İlhanlı veziri.	Arapça-Farsça
Alışan	Şan ve şerefi yüce ve yüksek olan çok değerli.	Arapça-Farsça
Aliyar	1. Yar, dost, sevgili. 2. Alinin dostu, sevgili adı. 3. Yüce dost. Birleşik isim	Arapça-Farsça
Aliye	Yüce, yüksek, bir şeyin en yukarısı, tepesi. (bkz. Ali).	Arapça
Alkan	Kırmızı kan. Alkan bey: Türk denizci. Selçukluların egemenliğindeki İznik'te Ebu'l-Ka	Türkçe
Alkım	Gökkuşağı. Alkım (Uluğ Bahadır) Türk Arkeolog.	Türkçe
Alkın	1. Sevdalı, aşık, vurgun. 2. El çırpma, övme.	Türkçe
Alkur	Hep, bütün, herkes.	Türkçe
Allahverdi	İran'da yaşayan bir Türkmen kabilesinin adı.	Arapça-Türkçe
Alp	1. Eski Türklerde kahraman, yiğit, cesur, bahadır, pehlivan. 2. Seyfi kola mensup, sa	Türkçe
Alpağan	Cesur, yiğit, kahraman.	Türkçe
Alpagu	1. Tek başına düşmana saldıran yiğit. 2. Eski Türklerde bir rütbe adı. 3. Eski Türkle	Türkçe
Alpak	Dürüst, kahraman, yiğit.	Türkçe
Alparslan	Korkusuz, yiğit, Soylu, aslan gibi anlamında	Türkçe
Alpartur	Kendine güveni olan yiğit.	Türkçe
Alpaslan	Arslan gibi cesur ve yiğit, savaş beyi. Büyük Selçuklu hükümdarı. Selçukluların en bü	Türkçe
Alpay	Cesur, yiğit kimse.	Türkçe
Alpaydın	(bkz. Alpay).	Türkçe
Alpbike	genç, delikanlı, (bkz. Alp).	Türkçe
Alpçetin	(bkz. Alpay).	Türkçe
Alpde.Mir	(bkz. Alpay).	Türkçe
Alpdoğan	Doğuştan yiğit olan.	Türkçe
Alper	(bkz. Alp).	Türkçe
Alperay	Alp: Cesur erkek ve Eray: ilk ay isimlerinin birleşiminden oluşmuştur.	Türkçe
Alperen	Yiğit, bahadır.	Türkçe
Alpertunga	Efsanevi Türk hükümdarı ve destan kahramanı. M.Ö. 626 yıllarında yaşayıp İranlılarla	Türkçe
Alpgiray	Yiğit hükümdar. Kırım veliahtı. Bir ara Kırım Hanı da oldu.	Türkçe
Alphan	Yiğit hükümdar.	Türkçe
Alpkan	Yiğit soydan gelen.	Türkçe
Alpkın	Keskin kılıç.	Türkçe
Alpman	Yiğit, cesur, kahraman.	Türkçe
Alpsoy	(bkz. Alpkan). Yiğit ve cesur soya mensub.	Türkçe
Alptekin	Kahraman şehzade. Birleşik isim. Alp: Kahraman, Tekin: Şehzade.	Türkçe
Alptuğ	Yiğit cengaver, sevilen komutan, hükümdar, tuğluk.	Türkçe
Altan	1. Sabahın güneş doğarkenki zamanı. 2. Hakanlara verilen unvan, sultan, padişah.	Türkçe
Altar(Sunak)	Tapınaklarda, üzerinde kurban kesilen, günlük yakılan, dinî tören yapılan taş masa	Türkçe
Altay	1. Asya'da Batı Sibirya ile Moğolistan'ı ayıran dağlık bölge. 2. Altay dağlan bölgesi	Türkçe
Altuğ	(bkz. Tuğ).	Türkçe
Altuna	Tuna ırmağının gün batarken aldığı durum için osmanlıların verdiği ad.	Türkçe
Altunay	Ay'ın san renkli hali	Türkçe
Altunç	1. Bakır alaşımı. 2.Kırmızı bakır. 3. Kırmızı, al gözlü.	Türkçe
Altuner	Değerli kimse.	Türkçe
Altunhan	Zengin hakan. Türklerin, Çin'de hüküm süren Türk-Moğol hükümdarlarına verdikleri ad.	Türkçe
Amanullah	Allah'ın bağışlaması. Allah'ın koruması.	Arapça
Amid	1. Çok hasta. 2. Aşk hastası. 3. Başlıca nokta. 4. Önder, şef, komutan. 5. Diyarbakır	Arapça
Amil	1. Fail, yapan, işleyen. 2. İslam devletlerinde zekat, vergi tahsildarı veya valiler	Arapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Amir	1. Mamur eden, şenlendiren. 2. İmar olunmuş. 3. Devlete ait. 4. Kendisine bağlı görev	Arapça
Ammar	1. Memur eden. 2. Bayındırlaştıran. (bkz. Amir). Ammar b. Yasir. Sahabeden. İlk müslü	Arapça
Amr	Uzun yaşamak, uzun ömürlü olmak. Amr b. Madikerib: 631'de Medine'ye gitti ve müslüman	Arapça
Amuz	Bilen, öğrenmiş, öğreten.	Farsça
Andak	Hemen, o anda. Erkek ve kız adı olarak kullanılır.	Türkçe
Angın	1. Tanınmış, ünlü, namlı. 2. Bayındır.	Türkçe
Anif	1. Sert, şiddetli. 2. Haşin. 3. Geçmişte, pek yakında, burnun ucu denecek kadar yakın	Arapça
Araf	1. Cennet ile cehennem arasındaki yer. 2. Sert, tepe. 3. Adetler, usuller. Arafat: Me	Arapça
Aramdil	1. gönül rahatı. 2. Sevilen güzel. 3. Yer mekan.	Farsça
Aras	Kalın Yün, At kılı anlamında (Aras nehri)	Türkçe
Arcan	Özü saf, temiz kimse	Türkçe
Arcenk	Namus uğruna kahramanca mücadele eden. Kaynak: http://tr.wiktionary.org/wiki/arcen	Türkçe
Arda	1. Eskiden bazı çavuşların elde tuttukları uzun değnek. 2. İşaret için dikilen değnek	Türkçe
Ardalı	(bkz. Arsal).	Türkçe
Ardan	(bkz. Arsal).	Türkçe
Ardıl	Birinin ardından gelip onun yerine geçen kimse, öncel karşıtı, arda, halef. mantık:	Türkçe
Aref	1. Pek maruf, çok bilinen. 2. Arif, anlayışlı ve bilgili.	Arapça
Arel	Temiz, dürüst kimse.	Türkçe
Argu	1. İki dağ arası, uçurum. 2. Orta Asya'da Issık gölü çevresinde Çu ve Talaş havzaları	Türkçe
Argun	1. Zayıf, güçsüz, düşkün, dermansız, zebun. 2. Yanyana iki kamış düdüğünden veya kart	Türkçe
Argun Şah	Er (bkz. Argun). Argunşah. (Nizameddin) Anadolu Selçuklu Sultanı Kılıç Aslan II'nın o	Türkçe
Arhan	Üstün nitelikli, gururlu bakan.	Türkçe
Arıç	Barış, asayiş.	Türkçe
Arıcan	Temiz, doğru kimse.	Türkçe
Arıer	Çalışkan kimse.	Türkçe
Arif	1. Meşhur, çok tanınmış, mütearif. 2. Bilgi sahibi. Bilen, bilgili, irfan sahibi. 3.	Arapça
Arıhan	(bkz. Arhan).	Türkçe
Arıkal	Temiz, doğru, dürüst kal.	Türkçe
Arıkan	Temiz soy.	Türkçe
Arıkhan	(bkz. Arhan)	Türkçe
Arın	1. Temiz, arı, saf. 2. Alın. 3. Yüz, cephe. Dağların, tepelerin yüzü.	Türkçe
Arınç	1. Temiz, saf, arı. 2. Barış.	Türkçe
Arısal	An gibi çalışkan kimse.	Türkçe
Arısan	Temiz, doğru tanınmış kimse.	Türkçe
Arısoy	(bkz. Arısan).	Türkçe
Arıtan	Temizleyen, arı duruma getiren.	Türkçe
Arjin	Yaşam ateşi, yiğit	Farsça
Arkan	1. Temiz, ari kandan gelen. 2. Üstün galip. Arkan (Seyfı) Türk mimar (1903-1966).	Arapça
Arkın	Yavaş, ağır, sakin, gelecek yıl.	Türkçe
Arkut	Temiz, uğurlu, kutlu.	Türkçe
Arman	1. Hasret, özleme. 2. Zahmet, sıkıntı. 3. Teessüf. 4. Pişmanlık.	Farsça
Armanç	Amaç, gaye, hedef	Kürtçe
Arraf	l Falcı, kahin. Müneccim. 2. Hekim. 3. Göçebe Arap aşiretlerinin örfe vakıf umumi bil	Arapça
Arsal	Temiz huylu, namuslu.	Türkçe
Arsebük	1. Temiz ruhlu ve çabuk. 2. Toy. 3. Namus konusunda titiz.	İbranice
Arslan	1. Kuvvet ve saldırganlığıyla tanınan hayvan, esed, şir. 2. Cesur adam, bahadır. 3. B	Türkçe
Arslangiray	Cesur, korkusuz han. Arslan Giray: Kırım hanı (1702-1767).	Türkçe
Arslanşah	Arslan gibi cesur ve yiğit şah, kral. Cesur komutan. Arslan Şah: Kirman Selçuklu hükü	Türkçe
Artaç	Ar+ Taç Utanma duygusunu baş tacı eden	Türkçe
Artan	1. Yarar, fayda. 2. Üstünlük, meziyet, nitelik.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Artimur	(bkz. Aktemur).	Türkçe
Artuç	Ucu sivri demirle donanmış mızrak.	Türkçe
Artuk	Selçuklu Emiri. (XI. yy.). Selçukluların ünlü hakanı Alpaslan'ın emrinde Malazgirt sa	Türkçe
Artun	Gururlu, kendine güveni olan, vakur.	Türkçe
Arzık	Dindar, sofu.	Türkçe
As	1. Mersin ağacı. 2. (Fars.) Değirmen.	Arapça
Asaf	1. Vezir. 2. Erdem, ileri görüşlülük, yönetimde başarı. Hz. Süleyman'ın ünlü veziri.	Arapça
Asal	Başlıca, esaslı, temel.	Türkçe
Asalet	Soy temizliği, soyluluk.	Arapça
Asalettin	Asil soylu, asalet	Türkçe
Asfa	Çok saf, en temiz, halis.	Arapça
Ashab	1. Sahib'in çoğulu. 2. Hz. Muhammcd (s.a.s)'i görüp ona tabi olan kişiler. İnsanlık a	Arapça
Asıf	Pek sert, pek şiddetli, şiddetle esen.	Arapça
Aşık	1. Bir başkasını aşkla seven. 2. Dalgın, unutkan. 3. Tasavvufta Allah'a muhabbet duya	Türkçe
Asil	1. Sağlam. 2. İyice kökleşmiş, yüksek duygularla hareket eden. 3. Kendi kendine harek	Arapça
Asım	1. Yasak, yanına yaklaşılamayan. 2. Günahtan, haramdan çekinen. 3. İffetli, afif, ism	Arapça
Asime	Akılsız, beyinsiz, şaşkın, sersem. İsim olarak kullanılmaz.	Farsça
Aşir	1. Ondabir, onuncu. 2. Samimi dost ve arkadaş. 3. Koca. 4. Aşar toplayan. 5. Kur'an-ı	Arapça
Asker	1. Ordu, ordu örgülüyle ilgili. Vazife yapan. 2. Ülke savunmasında istihdam edilmek ü	Arapça
Askerî	Orduya mensup. Orduyla alakalı. Askeri (Ebu Ahmed el-Hasan b. Abdullah el): Zamanının	Arapça
Aşkıner	(bkz. Aşkın).	Türkçe
Aslan	Türklerin, güçlü insan tanımlarında genellikle seçtikleri ormanlar kralı	Türkçe
Asri	Zamana uygun, çağdaş.	Arapça
Asrın	Bu asıra ait, bu devire uygun	Türkçe
Asutay	Hırçın tay.	Türkçe
Ata	1. Baba. 2. Soyun geçmişte yaşamış ferdi. 3. Vermiş, veriş. Bağışlama, ihsan. 4. Yese	Türkçe
Atabek	1. Selçuklu devletinde şehzadelerin terbiyesiyle vazifeli şahıs. 2. Lala. Devlet idar	Türkçe
Ataberk	Selçuklu devletinde şehzadelerin terbiyesiyle vazifeli şahıs. Lala.	Türkçe
Atabey	Devlet yönetiminde bir san. Lala.	Türkçe
Ataç	Atalardan gelen, atalarla ilgili olan.	Türkçe
Atacan	(bkz. Ata).	Türkçe
Ataergin	(bkz. Ata).	Türkçe
Atahan	(bkz. Ata).	Türkçe
Atakan	-1. Düşünmeksizin her işe sokulan adam. 2. İleri atılan.	Türkçe
Atalay	(bkz. "Ata"). Ünlü, namlı, şöhretli. Atalay Mahmut, Türk güreşçi. Balkan, Avrupa, Dün	Türkçe
Ataman	(bkz. "Ata"). 1. Ata kişi, başkan, önder. 2. Don kazaklarının önderlerine verilen ad.	Türkçe
Ataner	(bkz. Ata).	Türkçe
Atanur	Atasından aldığı nuru taşıyan	Türkçe
Atasagun	Eski Türklerde hekimlere verilen isim.	Türkçe
Atasan	(bkz. Ata).	Türkçe
Ataseven	(bkz. Ata).	Türkçe
Atasoy	(bkz. Ata).	Türkçe
Atatuğ	(bkz. Ata).	Türkçe
Ataullah	Birleşik isim. Allah'ın bağışladığı, hediye ettiği, ihsanı, lütfü. Ataullah Efendi. (	Arapça
Atay	Bilinen, tanınmış.	Türkçe
Ateş	Yanıcı maddelerin yanmasıyla ısı ve ışığın ortaya çıkması	Türkçe
Atıf	1. Çevirme, meylettirme, imale. 2. Yükletme, birinin işi veya sözü olduğunu iddia etm	Arapça
Atik	1. Sırtın üst kısmı. 2. Berrak, saf, karışmamış, kıymetli. 3. Eski, kadim, kühen, dir	Arapça
Atıl	Girişken ol, ilerlemek için çaba göster.	Türkçe
Atılay	1. Ünlü, namlı, şöhretli. 2. Atilla'dan sonra tahta geçen ünlü hükümdar.	Türkçe

İsim

Anlamı

Kökeni

Atılgan

1. Karşısına çıkabilecek engellerden ve tehlikelerden korkmadan her zaman ileriye atı

Türkçe

Atilla

1. Büyük, ünlü. 2. Babacık. 3. Savaşçı, fatih. 4. Hun Türklerinin büyük imparatoru (4

Türkçe

Atınç

Atılgan / Atak

Türkçe

Atkın

Atılmış. Kumaş dokumada kullanılan tabir.

Türkçe

Atlan

Ata bin.

Türkçe

Atlas

1. Üstü ipek, altı pamuk kumaş, diba. 2. Düz, havasız, tüysüz. 3. Büyük harita. 4. At

Türkçe

Atlıhan

Ata binmiş süvari. Birleşik isim. Atlıhan: Alınca Hanın oğlu. Tatar'ın kutsal göbek s

Türkçe

Attab

Yumuşak huylu. Sertlik yanlısı olmayan. Uyumlu. Attab b. Esid. Sahabeden. Mekke valil

Arapça

Attar

1. Güzel kokulu bitki özleri, yağlan vb. satan, güzel koku ticareti yapan kimse. 2. İ

Arapça

Attila

Hunların "Tanrının Kırbacı" denilen büyük hükümdarı

Türkçe

Atuf

Birine sevgisi olan, sevgi duyan. Allah'a karşı sevgi duyan.

Arapça

Avcı

l. Avlanan, av sporu yapan kişi. 2. Bir şeyi elde etmeye uğraşan. 3. Osmanlı sarayınd

Türkçe

Avfi

Arap düşünür (Basra? ) İhvanu's-Safa denilen İslam felsefe akımının kurucularından bi

Arapça

Avni

1. Yardımla ilgili, yardıma ait. 2. Fatih Sultan Mehmed'in şiirde kullandığı mahlas.

Arapça

Avnullah

Allah'ın yardımı. Birleşik isim.

Arapça

Avvad

Ud çalan, udçu. Avvad (Tevfik Yusuf): Lübnanlı yazar, gazeteci. Diplomat.

Arapça

1. Yılın on iki bölümünden biri. 2. Dört hafta, 29-30, 31 günden oluşan zaman dilimi.

Türkçe

Ayaba

Muhammed Tapar'ın oğlu. Büyük Selçuklu Sultanı Sancar'ı Oğuzların elinden tutsaklıkta

Türkçe

Ayalp

Ay kadar parlak ve güzel, yiğit.

Türkçe

Ayana

Saygı.

Türkçe

Ayanoğlu

Ayan: Açık, belirli. Ayan'ın oğlu.

Arapça

Ayaydın

Ay ışığı, aydınlığı.

Türkçe

Ayaz

Soğuk ve Durgun hava. Dondurucu soğuk. Ayaz: Selçuklu emin (Öl. 1105).

Türkçe

Aybala

Ay gibi çocuk

ETİKETLER :

DİĞER Bebek İsimleri (Kız-Erkek) HABERLERİ

Çocuklara en çok hangi ismi koyuyoruz?
	İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nden alınan bilgiler......

Bebek İsimleri ve İsimlerin Anlamalrı ve Kökenleri
	Bebek İsimleri ve İsimlerin Anlamalrı ve Kökenleri...

A - B Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	A - B Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

A - B Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	A - B Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

C - Ç Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	C - Ç Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

C - Ç Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	C - Ç Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

D - E - F Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	D - E - F Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

D - E - F Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	D - E - F Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

L - M -N Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	L - M -N Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

L - M -N Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	L - M -N Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

Bebek İsimleri (Kız-Erkek) HABERLERİNİN ALT KATEGORİLERİ